Ευχαριστώ για τα θετικά σχόλια!

Ωραία παρουσίαση, γεμάτη συναίσθημα για τα ρολόγια. Να τα χαίρεσαι, με υγεία!

Σε ευχαριστώ, να 'σαι καλά!

Εκείνο το αναλογο - ψηφιακό που είναι ? 

Αυτό περιμένει να παραγγελθεί.... στην ώρα του όμως, καθώς "στεγνώσαμε".

Τα δυο αυτά ρολόγια που συμπληρώνουν την μικρή μου συλλογή με δυσκόλεψαν πολύ ως προς το κείμενο της παρουσίασης τους. Ο λόγος είναι ότι ανήκουν στην κατηγορία των homage ρολογιών που για πολλούς δεν σημαίνει κάτι περισσότερο από αντίγραφα ρολογιών άλλων μεγάλων εταιρειών. Οπότε συχνά νιώθω ότι τέτοια ρολόγια πρέπει να παρουσιάζονται με κάποια προσοχή και με σεβασμό προς τις πρωτότυπες αυθεντικές εκδόσεις.

Η περίπτωση της Steinhart κατά την γνώμη μου είναι από τις περιπτώσεις εκείνες όπου η εταιρεία τιμά τον όρο "homage", δηλαδή αποδίδει όντως Φόρο Τιμής σε κάποια διάσημα ρολόγια και αυτό το πετυχαίνει με διάφορους τρόπους. Το βασικότερο στοιχείο είναι πως παρ' όλο που πρόκειται για πιστά αντίγραφα φέρουν το λογότυπο της Steinhart χωρίς κόλπα και κορδελάκια. Ένα άλλο στοιχείο είναι η τιμή κτήσης τους. Εδώ δεν μιλάμε για φθηνά αντίγραφα που πωλούνται από περιφερόμενους πωλητές στη κλίμακα των 100 ευρώ, αλλά ούτε για πανάκριβα αντίγραφα της τάξης των 1.500 ευρώ που ουσιαστικά πωλούνται και αγοράζονται με σκοπό να ξεγελάσουν τρίτους (ότι ο ιδιοκτήτης τους φορά κάτι αυθεντικό).
Τα ρολόγια της Steinhart ανήκουν στην κατηγορία των 500 έως 750 ευρώ, που έτσι και αλλιώς είναι μια δύσκολη κατηγορία όπου οι περισσότερες εταιρίες προσπαθούν να πουλήσουν σε ένα πελατολόγιο που μάλλον αφορά το μεγαλύτερο κομμάτι από την πίτα των πωλήσεων στον κόσμο των ρολογιών. Η τιμή αυτή καθιστά την αγορά ως συνειδητοποιημένη, καθώς το ποσό αυτό δεν είναι και ευκαταφρόνητο για ένα "μεσαίο" πορτοφόλι.

Η Steinhart υποστηρίζει τα ρολόγια της κυρίως με μια εξαιρετική σχέση ποιότητας και τιμής, αλλά και με έδρα, τεχνική υποστήριξη, έχει ρολόγια δικού της σχεδιασμού και τέλος προσφέρει θέσεις εργασίας σε 14 άτομα -συμπεριλαμβανομένου του ιδιοκτήτη Gunter- ενώ ανάμεσα στους γραμματείς, σχεδιαστές, ωρολογοποιούς, τμήμα αποστολών, δεν ξεχνάει ποτέ να αναφέρει ακόμη και την καθαρίστρια στην ιστοσελίδα της.
Πέρα όμως από την ίδια την εταιρεία -εν προκειμένω για την Steinhart μιλώντας- για να αποδώσεις φόρο τιμής πρέπει να το αποδείξεις και με άλλους τρόπους όταν δεν έχεις το απαραίτητο χρήμα για την αγορά ενός πρωτότυπου και ένας από αυτούς -ο πιο σημαντικός μάλλον- είναι η γνώση. Να ξέρεις δηλαδή πέντε πράγματα για την ιστορία του ρολογιού που αντιγράφει η homage έκδοση που φοράς και να μην περιορίζεσαι στον οπτικό ερεθισμό που προσφέρει κάθε ρολόι.

Όσοι με γνωρίζουν από παλιά εδώ στο forum και μπορούν να θυμούνται ξέρουν πως πάντα θαύμαζα -μεταξύ πολλών άλλων επωνύμων ρολογιών- το ROLEX Explorer II, ιδιαίτερα αυτό με το λευκό καντράν. Τα οικονομικά μου δεν μου επέτρεπαν και συνεχίζουν να μην μου επιτρέπουν, ούτε να ονειρευτώ την απόκτηση ενός τέτοιου ρολογιού. Φυσικά ο θαυμασμός υπήρχε και θα υπάρχει για πάντα και για αυτό κάποτε ανέβασα εδώ ένα άρθρο που αφορούσε την ιστορία του συγκεκριμένου ρολογιού.

Όσοι δεν το έχετε διαβάσει μπορείτε να το βρείτε εδώ: https://www.greekwatchforum.gr/index.php?topic=14877.0

Ενώ δεν έχω κρύψει την συμπάθεια μου για την Steinhart, από την εποχή μάλιστα που δεν είχα κανένα ρολόι της. Η Steinhart σε διάφορα φόρα του κόσμου έχει γίνει επίκεντρο συζητήσεων με φανατικούς φίλους και εχθρούς.

Έτσι, τότε είχα ανεβάσει και αυτό το θέμα:  https://www.greekwatchforum.gr/index.php?topic=10542.0


Το πρόβλημα με την έκδοση homage της Steinhart με αναφορά το Rolex Explorer II με ref.1655 ήταν ότι το έβγαζε μόνο σε διάσταση διαμέτρου κάσας στα 42mm και μπορείτε να το δείτε εδώ: https://www.steinhartwatches.de/en/diver-watch/diver-watch-42mm/ocean-one-vintage-gmt.html.

Αυτό δεν θα ήταν πρόβλημα αν... ήταν όμορφο στον καρπό μου. Δυστυχώς όμως το συγκεκριμένο σχέδιο έχει ανάγκη μικρότερης κάσας για να αναδειχθεί σωστά. Για καλή μου τύχη η επίσημη συνεργάτης της Steinhart Olga Koch ιδιοκτήτρια της OLKO-boutique κατά περιόδους παραγγέλνει από την Steinhart το συγκεκριμένο μοντέλο το οποίο διατίθεται αποκλειστικά από την boutique της στην διάσταση των 39mm, δηλαδή όπως ακριβώς το ήθελα.



Την έκδοση αυτήν την ονομάζει η OLKO ως Steinhart Ocean 39 Vintage GMT Special ενώ στην ίδια ακριβώς έκδοση αλλά χωρίς τον κύκλωπα παραλείπει την λέξη "Special". Συμφωνώ πως ο κύκλωπας είναι μια μικρή παραφωνία στο σύνολο αλλά... είναι πλέον αναγκαίος για την ανάγνωση της ημερομηνίας από τα κουρασμένα μου μάτια και τον έχω συνηθίσει.

Έτσι τον Απρίλιο του 2023 ήρθε στα χέρια μου η συγκεκριμένη έκδοση και η οποία φοράει την ΕΤΑ 2893-2, την οποία προετοίμασε με πολύ αγάπη για αποστολή η Julia.





Το ρολόι ήρθε τότε μέσω FEDEX και το μόνο που χρειάστηκε ήταν να αφαιρέσω δυο μεγάλους και έναν μικρότερο σύνδεσμο από τον μπρασελέ.





Αξίζει να επισημάνω πως τότε η απόκτηση του δεν ήταν εύκολη υπόθεση. Χρειάστηκε να αποπειραθώ 3 φορές μέσα σε 18 μήνες για να το αγοράσω και το ρολόι εξαφανιζόταν από το ηλεκτρονικό κατάστημα σε διάστημα μικρότερο της μιας ώρας. Δεν ξέρω πόσα κομμάτια έφτιαχνε η Steinhart κάθε φορά για λογαριασμό της Όλγας, φαντάζομαι όμως ότι όχι και τόσο πολλά.




Όπως ανέφερα όμως παραπάνω μεγάλος μου έρωτας ήταν το Explorer II με λευκό dial, πράγμα που δεν υπήρχε τότε. Και εκεί που είμαι έτοιμος να αγοράσω ένα sport Citizen για καθημερινή χρήση, λαμβάνω στις 22 Δεκεμβρίου 2025 μια ειδοποίηση στο Instagram για την νέα διάθεση από την OLKO boutique και η οποία ήταν η έκδοση με το όνομα Steinhart Ocean 39 Vintage White... η οποία ουσιαστικά είναι αναφορά στο Rolex Explorer II με Ref.16570.

23 Δεκεμβρίου 2025 έδωσα την παραγγελία και το Citizen πήγε πίσω. Αυτό το ρολόι το περίμενα αρκετά χρόνια και ήξερα πως αν δεν το αγόραζα θα με "έτρωγε" κάθε μέρα που θα φορούσα το άλλο με το μαύρο dial.

Αυτή τη φορά έδωσα ως δνση παράδοσης ένα φιλικό σπίτι στην Γερμανία καθώς τα ρολόγια της Steinhart μέσα στα σχεδόν 3 χρόνια που έχουν περάσει από τότε έχουν πάρει μια μεσοσταθμική αύξηση των 100 ευρώ η οποία προσαυξάνεται σημαντικά με την διαφορά σε ΦΠΑ της χώρας μας και τα έξοδα αποστολής. Έτσι την τελευταία μέρα του χρόνου έρχεται στα χέρια μου το πολυπόθητο homage της Steinhart στα 39mm και με λευκό dial, περιποιημένο αυτήν την φορά από την Vanessa. Φυσικά άλλαξα τον χρόνο με αυτό στο χέρι μου αφού προηγουμένως έκανα ακριβώς το ίδιο setup αφαιρώντας -τυφλά πλέον- τους δυο μεγάλους και τον ένα μικρό σύνδεσμο από το μπρασελέ.

-










Μου έχει κάνει θετική εντύπωση πως και τα δυο ρολόγια που έχω πάρει από την μπουτίκ της Όλγας Κοχ κρατούν εξαιρετικές χρονομετρίες. Δεν ξέρω αν είναι απαίτηση της προς την Steinhart ή αν ασχολείται ο δικός της ωρολογοποιός πριν παραδώσουν τα ρολόγια στους πελάτες, αυτό πάντως θα εξηγούσε την ελαφρώς τσιμπημένη -προς τα πάνω- τιμή σε σχέση με την ιστοσελίδα της Steinhart.















Και μια μέσα από το Deutsche Museum του Μονάχου

Στέφανε (αν δεν κανω λαθος).
Δεν μπορείς να αντλήσεις παραπάνω πληροφορίες από το extranet της omega γιατί είναι πολύ παλιό το ρολοι σου.
Εχει αλλάξει 6-7 φορές η αρίθμηση από τότε.
Ο μόνος τρόπος ειναι να.κανεις extract από τα αρχεία της omega.
Υπηρεσία ή όποια ειναι επί πληρωμή κ αυτήν την στιγμή δεν ειναι σε ισχύ μετα από την απάτη με το Franken speedmaster στην οποία μάλλον είχε συμμετάσχει κ ο πρώην (πλεον) διευθυντής του μουσείου της omega Petros Protopappas.
Μπορούσες να την κάνεις μόνος σου από το site κ σου έστελναν το certification.
Ήθελα καιρό να συνδυάσω ενα ταξίδι Ελβετία κ να πάω στο μουσειο να δω την διαδικασία.
Έχουν αρχείο με μικροφίλμ τα οποία περιέχουν φωτο από punch cards με πληροφορίες για τα ρολογια.
Ο 6ψηφιος που βλέπεις αντιστοιχεί στο ref.no της κασας.
Για αυτο βλέπεις όταν τον ψάχνεις στο Google αρκετά μοντελα που μοιάζουν.
Συνήθως έχει κ έναν αλλο συνδυασμό αριθμων-γραμματων από κάτω για να βρεις το μοντελο.
Ακόμα κ στα νεα μοντελα πισω από το caseback υπάρχει όμως αριθμός αυτος.
Μαζί με το reference number μπορεις με ακρίβεια να βρεις ανταλλακτικά για οποιοδήποτε ρολοι καθώς πολλά ρολόγια με το ίδιο reference number έχουν διαφορετική κασα.
Τωρα στο δικό σου μπορεί κάποια στιγμή να έγινε refinish από κάποιον κ να εξαφανίστηκε καθώς δεν είχαν πολύ βάθος οι αριθμοί.
Κάποια στιγμή μπορεις να το πας για σέρβις η σε κάποιον να σου βγάλει την ζελατίνα κ να ζητήσεις τον αριθμό στην μηχανή κ στην κασα από μεσα.

Αν έχεις πληροφορίες οτι δεν εχει γυαλιστει ποτε η πισω όψη τοτε μπορουμε να υποθέσουμε οτι υπήρξαν μοντέλα που δεν αναγράφεται κατι απ εξω.

Ναι Στέφανος

Εγώ πάντως σας ευχαριστώ πολύ και τους δυο για τον κόπο να απαντήσετε και μάλιστα αρκετά αναλυτικά τις σκέψεις σας. Δε σας κρύβω ότι άρχισε να περνάει στο μυαλό μου η περίπτωση ρέπλικας αλλά πρώτον το βρήκα πολύ προχωρημένο για εκείνα τα χρόνια σε Ελβετικό ρολόι και δεύτερον δεν μου είπαν τίποτα στην Omega που θα μου το έλεγαν πιστεύω και θυμάμαι πολύ καλά ότι ήταν η επίσημη αντιπροσωπεία σε ένα σύγχρονο για την εποχή κτίριο στην Ερμού, και δεν είχα πληρώσει και καθόλου λίγα για το σέρβις (μάλιστα μου είχαν επισημάνει ότι το ρολόι είχε ίχνη υγρασίας πράγμα καθόλου περίεργο καθώς ο πατέρας μου ήταν ερασιτέχνης ψαράς με βάρκα σε πολύ σοβαρό επίπεδο και τακτικότητα).

Σας ευχαριστώ!

Για να μην ανοίγω άλλο θέμα καθώς το περιεχόμενο της απορίας μου είναι προσωπικό και δεν ξέρω πόσο θα βοηθούσε άλλους και επειδή βλέπω κάποιοι συνάδελφοι έχουν αρκετά πιο βαθιές γνώσεις από τις δικές μου, θα εκτιμούσα πολύ οποιαδήποτε γνώμη πάνω στο θέμα.

Έχω ένα ρολόι Omega Seamaster κουρδιστό που μου έκανε δώρο ο πατέρας μου κάποια στιγμή μέσα στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Το πήγα τότε στο επίσημο Service της Omega που είχε ως έδρα την οδό Ερμού αρκετά ψηλά (πρέπει να ήταν η εποχή που είχε ενσωματωθεί στο SWATCH GROUP) γιατί θυμάμαι αντίστοιχες επιγραφές. Του έκανα ένα καλό Service και αντικατέστησα το συνθετικό τζαμάκι με καινούριο (σημειώνω εδώ πως η πρόσβαση στη μηχανή γίνεται από το τζάμι και όχι από την πλάτη του ρολογιού καθώς η μικρή του κάσα είναι mono-block). Κάποιος ηλίθιος στο παρελθόν προσπαθούσε να ανοίξει την κάσα από πίσω (αδύνατον) και το γέμισε εκεί κάποιες χαρακιές. Πιστεύω πως με σωστό τρίψιμο με την κατάλληλη κρέμα θα συνέλθει σε μεγάλο βαθμό. Θα έλεγα πως το ρολόι είναι σε πολύ καλή κατάσταση δεδομένου ότι ήταν ένα ρολόι που φορέθηκε πολύ και δουλεύει άριστα μέχρι σήμερα αν και τα τελευταία πολλά χρόνια το έχω φυλαγμένο. Το έχω φυλαγμένο γιατί το κρατάω ως κειμήλιο για να περάσει μια μέρα στα χέρια του γιου μου (σήμερα είναι 10 ετών) και για αυτόν τον λόγο χάραξα στη πλάτη του ρολογιού το όνομα του και την ημερομηνία γέννησης του.

Σε όλες όλες τις ημερομηνίες στις οποίες αναφέρομαι δεν μπορώ να είμαι ακριβής γιατί έχουν περάσει αρκετά χρόνια. Το ρολόι αυτό -σύμφωνα με αυτά που μου είχε πει ο πατέρας μου- το αγόρασε το 1969. Σε μια έρευνα που είχα κάνει εγώ με πάρα-πάρα πολύ κοπό εντόπισα πως "μάλλον" πρόκειται για Omega Seamaster με REF. 135.018 και με κουρδιστή μηχανή CAL.601 με διάμετρο κάσας 32mm. Την έρευνα αυτήν την είχα κάνει πριν από 6-7 χρόνια και δεν υπήρχε τίποτα στο διαδίκτυο, επίσης δεν με βοήθησε τότε η Data Base της Omega καθώς δεν είχα κανένα επίσημο στοιχείο και φοβόμουν να ανοίξω το ρολόι για να διαβάσω τις "πιθανές" πληροφορίες που μπορεί να έβρισκα στο εσωτερικό της κάσας. Είχα γράψει και τότε εδώ στο forum πως η μηχανή είναι μάλλον η 601 που φορούσαν και κάποια De Ville αλλά Ref. number δεν είχα εντοπίσει.

Και ερχόμαστε στο ζουμί. Η πλάτη του ρολογιού εκτός από το κλασικό αλογάκι που θυμίζει το τέρας του Λοχ-Νες και την ένδειξη Waterproof δεν γράφει τίποτα απολύτως. Σήμερα με μια αναζήτηση που έκανα βρίσκω εικόνες από παρόμοια ρολόγια που οπτικά είναι ολόιδια και ως προς τις εξωτερικές διαστάσεις και ως προς την κορώνα με το λογότυπο της Ω και ως προς το συνθετικό τζάμι. Η μόνη διαφορά είναι πως στην πλάτη της κάσας υπάρχουν οι πληροφορίες που προανέφερα. Άλλος βέβαια γράφει ότι είναι του 1960 και άλλος του 1970. Εγώ είμαι σε θέση να γνωρίζω πως το συγκεκριμένο ρολόι αγοράστηκε από τον πατέρα μου στην Γερμανία το 1969. Δείτε τα link από το chrono24 (o ένας πωλητής είναι Γερμανός και ο άλλος Έλληνας):

https://www.chrono24.com.gr/omega/omega-seamaster-silver-dial-ref-135018--id44043980.htm

https://www.chrono24.com.gr/omega/seamaster--id44356445.htm

Πως εξηγείτε εσείς την απουσία στοιχείων στην πλάτη του ρολογιού; Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων και θα εκτιμήσω ιδιαίτερα τον κόπο όσω μου δώσουν λίγη από την γνώση τους αλλά και μια απλή άποψη.

Άλλο ένα υπέροχο ρολόι πιλότος της Steinhart που παράχθηκε σε μόλις 100 κομμάτια από την Butique του Lucas στην Πολωνία. Είχα την ευκαιρία να αποκτήσω ένα από τον ίδιο τον Lucas αλλά κόλωσα τότε οικονομικά αν και ήταν σε θαυμάσια τιμή αν συνυπολογίσει κάποιος την δερμάτινη θήκη, τα έξτρα λουράκια και το εργαλείο που δινόταν μαζί.

Καλημέρα!

Η Steinhart έχει ήδη δικό της νήμα στις Ευρωπαικές Εταιρείες.
https://www.greekwatchforum.gr/index.php?topic=1204.0

Ευχαριστώ! Έψαξα αρχικά στις microbrands (τέτοια είναι), μετά στις Ελβετικές (αν και Γερμανικών συμφερόντων κατασκευάζονται στην Ελβετία) αλλά.... δεν σκέφτηκα να αναζητήσω στις Ευρωπαϊκές. Σε κάθε περίπτωση ευχαριστώ για να μπαίνουν στη σωστή θέση.