Αυτη την νοοτροπια ο καθε Ελληνας να παρει ενα σπιτι χωρις να εχει φραγκο στην τσεπη του, με ξεπερναει..Ιδιως οταν ακουω να λενε "Τι θα αφησω στα παιδια μου αυριο-μεθαυριο" με βαζει σε σκεψεις...Εγω εχω διαφορετικη αντιληψη επ´αυτου..Ο πατερας μου ειναι κτηματομεσιτης και θυμαμαι που με ζαλιζε πριν χρονια, το 2009-10, να παω να παρω δανειο για να αγορασω σπιτι..Προσπαθουσα ως παραλιγο πτυχιουχος της μαθηματικης σχολης στο ΑΠΘ (τα παρατησα για αλλη κατευθυνση) να του δωσω να καταλαβει πως το δανειο ειναι στην ουσια πραγματικο ξεγυμνωμα καθως θα πρεπει να εισαι συνεπης για 25-30 χρονια στις μηνιαιες σου οφειλες, οι οποιες στην καλυτερη περίπτωση προσέγγιζαν το 60% των μηνιαιων απολαβων..Εδω δεν ξεραμε τι μας ξημερωνει και ο Ελληνας ηταν πεπεισμενος οτι ειχε προδιαγραψει με σιγουρια πως θα κυλισει η ζωη του..
Ακομα θυμαμαι την συζητηση με τον πατερα μου..
"Ρε μπαμπα", του ´ελεγα, "μην πεφτεις στην λουμπα, ειναι δυνατον με 1200€ μισθο να παιρνω δάνειο και να δινω 700€ δόση τον μηνα; Για να λεω οτι εχω δικο μου σπιτι, που στην ουσια δεν ειναι δικο μου; Αν παει κατι στραβα με την δουλεια μου, εστω μετα απο 10 χρονια, τοτε τι γινεται? Και θα χασω το σπιτι και τζαμπα θα χουν παει τοσα λεφτα για να καμαρώνω σαν νεοελληνας οτι εχω δικο μου σπιτι..? Δηλαδη θα χασω τα καλυτερα χρονια της ζωης μου, στερουμενος τα βασικα για την επιβιωςη μου και στο τελος να επιβαρυνω την υγεια μου με αγχος επειδη δεν θα μπορω να καλυψω τις υποχρεωσεις μου? Προσωπικα στα παιδια μου θα κοιταξω να αφιερωνω χρονο μαζι τους και να τα αναθρεψω σωστα παρα να ειμαι σε δυο δουλειες για να καλυψω το παλιοδανειο που θα με αναγκαζει να χανω στιγμες μαζι τους..Ειναι πολυτιμοτερο ενα σπιτι απ´ την οικογενειακη συνοχη?..Του ελεγα, βαλτα κατω,το ενοικιο με συμφερει απο πολλες αποψεις..Θα παρεις δανειο 120 χιλιαρικα και στα 25 χρονια θα χεις δωσει 200 χιλιαρικα με τους τοκους και τοτε η αξια του σπιτιου (στα 25 χρονια) θα χει πεσει λογω παλαιοτητας κατω απο τα 100 χιλιαρικα, ενω με 350€ ενοικιο στα 20+ λιγοτερη χασουρα θα εχω και φυσικα θα χω χαρει την ζωη μου, δεν θα χω στερησει τα βασικα απο την οικογενεια μου κι ουτε θα χω αγχος...Αν εχεις φραγκα ΝΑΙ να πας να αγορασεις, εστω τα μισα, αν δεν εχεις τοτε κατσε στα αυγα σου και οταν ευδοκησει ο Κυριος, ευχομαι να αποκτησεις.." Ομως ο πατερας μου εκει, αμετακινητος στην ξεροκεφαλια του..Γι' αυτο βαραει τωρα κατι νευροπιεσεις και παραμιλαει στον υπνο του με τον κινδυνο κατασχεςης της α' κατοικιας, κι οταν του τα λεω ο εγωισμος του δεν τον αφηνει να το παραδεχτει οτι εκανες μ@λ@κια...Κι εγω ο ταπεινος, ο "χαζος" που εμεινα και μενω στο ενοικιο ουτε εχω ενφια, ουτε με κυνηγουν οι τραπεζες και σε περιπτωση που μου κοψουν τον μισθο αλλαζω σπιτι και παω σε καποιο με το μισο ενοικιο και προσαρμοζω την ζωη μου συμφωνα με τα νεα δεδομενα...
Α ρε Ελληνα που με ενα μισθο 3και 60 μου θες δικο σου σπιτι, την σουπερ αμαξαρα και ταξιδια με διακοποδανεια κλπ....Γι'αυτο τωρα τα παθαινεις αυτα, απ´ την μεγαλομανια σου και τον εγωισμο σου..
