Το κάθε κομμάτι από αυτά τα τρία έχει και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του.
Οι βασικές αρχές όμως είναι που έχουν σημασία. Ποιές είναι λοιπόν αυτές;
1. Όλα αυτά τα ρολόγια είναι σε ένα εντελώς διαφορετικό -πολύ υψηλότερο της Rolex- επίπεδο, από πολλές πλευρές (ποιότητα, χρηστικότητα, λειτουργικότητα, διακριτικότητα/κομψότητα). Αυτό είναι κάτι που το καταλαβαίνεις πολύ περισσότερο τους πρώτους 3 μήνες αφ'ότου αγοράσεις ένα τέτοιο κομμάτι, κι όχι τη μέρα που απλά δοκιμάζεις ένα. Δεν είναι τυχαίο ότι αρκετοί από αυτούς που αγοράζουν το πρώτο τους Πατέκ, μετά από λίγο καιρό ξεκινούν να προγραμματίζουν την αγορά ενός δεύτερου κομματιού (πάλι Πατέκ, φυσικά). Αυτό συνέβη και σ'εμένα πριν 2 ακριβώς χρόνια (μιας και ο Θεός με αξίωσε), και δεν είναι καθόλου μα καθόλου τυχαίο.
2. Με την απόκτηση/κατοχή ενός τέτοιου κομματιού, υπάρχουν και τα επακόλουθα, θετικά και αρνητικά. Είναι αυτό που λέμε, "...
πάνε με το πακέτο..."
Ο κάτοχος ενός Nautilus ή Royal Oak μπαίνει σε ένα club. Ένα εικονικό club στο οποίο δεν μπορούν να είναι όλοι 'μέλη'. Αν ένα Ρόλεξ είναι status symbol (που όντως είναι), ένα ΑΡ ή ΡΡ είναι πολύ περισσότερο από αυτό. Φορέστε ένα Ναυτίλο και πηγαίνετε σε όποια άλλη μπουτίκ ρολογιών θέλετε, για να δοκιμάσετε κάτι άλλο. Δεν υπάρχει περίπτωση να μην δείτε τον/τους πωλητές να κάνουν πίσω από θαυμασμό και σεβασμό για το ρολόι που φοράτε. Σε πολλές περιπτώσεις θα ακούσετε και κολακευτικά σχόλια. Όλα αυτά βέβαια είναι κατ'ουσίαν τρίχες κατσαρές, αλλά εδώ λέμε να γράψουμε όλα αυτά που συνοδεύονται με την απόκτηση ενός τέτοιου κομματιού.
Ένα τέτοιο κομμάτι έχει ιδιαίτερα υψηλό κόστος κτήσης. Δεν αγοράζεις απλά ένα ρολόι, αγοράζεις το όνομα - πολύ περισσότερο απ'όσο αγοράζεις το όνομα 'Ρόλεξ' όταν παίρνεις ένα Submariner (για παράδειγμα). Και το 'Πατέκ' είναι ένα όνομα το οποίο πληρώνεις πάρα πολύ ακριβά. Πολλοί άνθρωποι δεν είναι έτοιμοι να συμβιβαστούν με κάτι τέτοιο. Το δεύτερο θέμα που υπάρχει εδώ είναι αυτό της ασφάλειας. Στην πλειοψηφία των καταστάσεων που θα συναντήσει ο καθένας μας στο κάθε μέρα δουλειά-σπίτι / σπίτι-δουλειά ή σε ένα ταξίδι, τα κομμάτια αυτά περνούν λίγο ως πολύ απαρατήρητα. Οι κίνδυνοι όμως πάντα παραμονεύουν. Τα χρήματα είναι πολλά για να τα έχεις πάνω σε ένα κομμάτι από ατσάλι που όταν δεν το φοράς το αφήνεις απλά στο κομοδίνο του σπιτιού σου.
Ένα τέτοιο κομμάτι έχει επίσης ιδιαίτερα υψηλό κόστος συντήρησης. Τα μεταξωτά εσώρουχα θέλουν και μεταξωτά οπίσθια. Το σέρβις στον κατασκευαστή στην Ελβετία κοστίζει σε χρήμα και χρόνο. Και πάλι, πολλοί άνθρωποι δεν είναι έτοιμοι να συμβιβαστούν με κάτι τέτοιο. Απ'την άλλη, υπάρχουν άνθρωποι που χωρίς να είναι ιδιαίτερα εύποροι αποφάσισαν κάποια στιγμή πως θέλουν να έχουν ένα πολύ καλό και ωραίο ρολόι. Πήραν ένα 5711, και 30 χρόνια αργότερα το βλέπεις ακόμη στον καρπό τους. Έχει φάει τα (λογικά) χτυπήματά του, έχει κάνει τα σέρβις του (κάθε "x" χρόνια), κι ο ιδιοκτήτης του είναι σε απόλυτη ειρήνη με τον εαυτό αλλά και με το ρολόι του...
3. Εμφανισιακά και λειτουργικά, αυτά τα ρολόγια είναι πολλά (όχι ένα) επίπεδα πάνω από ό,τι άλλο υπάρχει. Μιλώ συγκεκριμένα για το Royal Oak 39mm και το Nautilus 40mm στα απλά/αρχικά σχέδια όπως τα έστησε ο Gerald Genta 40 χρόνια πριν. Η φόρμα τους (που αποπνέει από τη μοναδική σχεδίασή τους), ο τρόπος με τον οποίο 'κάθονται' στον καρπό και δεν κουράζουν το χέρι, είναι τόσο κομψά και ταυτόχρονα απόλυτα χρηστικά. Και το Ρόλεξ είναι χρηστικό και ανθεκτικό, αλλά όχι τόσο κομψό σε εικόνα και αίσθηση. Εκεί είναι η διαφορά. Όλα αυτά είναι χαρακτηριστικά τα οποία μεταμορφώνουν θετικά την υπόσταση αυτών των μοντέλων και τα κάνουν να είναι σε μία άλλη, δική τους κατηγορία. Αυτά τα σχόλια δεν είναι θεωρητικά - είναι η πραγματικότητα, και είναι οι κυρίως λόγοι που αυτά τα ρολόγια είναι σε άλλη κλάση.
Μηχανικά, υπάρχουν συν και πλην. Η μοναδική ιδιότητα ενός Ρόλεξ να είναι τόσο συμπαγές, δυνατό σε αντοχή και ταυτόχρονα σχεδιαστικά κλασικό, δεν μπορεί εύκολα να βρεθεί αλλού με τέτοιο κόστος κτήσης. Από την άλλη, το Ρόλεξ είναι κάτι που έχει μηχανισμό ο οποίος βγαίνει από γραμμή παραγωγής, η οποία βέβαια έχει τελειοποιηθεί τόσο πολύ τα τελευταία 60 χρόνια που η αντοχή αυτών των μηχανισμών είναι παροιμιώδης. Ένα Πατέκ ή ένα ΑΡ είναι με μηχανισμό που είναι δουλεμένος στο χέρι, ο μηχανισμός είναι πανέμορφος, το ρολόι είναι δοκιμασμένο και βγαίνει (ειδικά τα Πατέκ) με πολύ καλή χρονομετρία. Στον αντίποδα, οι μηχανισμοί ενός Royal Oak ή ενός Nautilus είναι πιό ευαίσθητοι σε σχέση με το βασιλιά της αντοχής, το Ρόλεξ. Επίσης, τα μπρασελέ των RO και Nautilus είναι πραγματικοί μαγνήτες για γρατζουνιές. Δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα σ'αυτόν τον κόσμο...
4. Τα μοντέλα αυτά είναι η πόρτα εισόδου σε έναν άλλο, παραμυθένιο κόσμο. Είναι η δίαυλος σε ένα άλλο 'δωμάτιο' (ή 'όροφο') της ωρολογοποιίας. Είναι ιδιαίτερα μαγικά στον τρόπο με τον οποίο επιδυκνείουν τη δύναμη της σχεδιαστικής τους απλότητας, και γι'αυτό κατέχουν ξεχωριστή θέση στους οίκους από τους οποίους (ακόμη και σήμερα) κατασκευάζονται. Όμως αν κανείς κάνει το λάθος και δοκιμάσει ένα Annual Calendar, ένα Perpetual Calendar, ή ακόμη κι ένα Perpetual Calendar Chrono από τον ίδιο κατασκευαστή, βλέπει ότι η βαλίτσα μπορεί να πάει πολύ μακριά. Και η συνεισφορά αυτών των ρολογιών (των 'απλών' Royal Oak, Nautilus, Overseas) συνίσταται και σε αυτόν τον παράγοντα, στο ότι δηλαδή σε φέρνει πιό κοντά στον κατασκευαστή και στις όποιες άλλες υπέροχες δημιουργίες του.
VC Patrimony Traditionelle PPC Chrono in Platinum - ακόμη θυμάμαι τη μέρα και στιγμή που το δοκίμασα...Σαν προσωπικό σχόλιο, κι έχοντας στην κατοχή μου (στο παρελθόν) τα 5712/1A και το 26320ST, αν διάλεγα κάτι από τα τρία του νήματος πιθανόν να πήγαινα πιό πολύ στο 15202ST της Audemars, παρά στο 5711/1Α. Το Audemars, σε αυτήν ειδικά την έκδοση των 39 χιλιοστών, είναι απίθανο στο χέρι συνολικά παρ'όλο που το μπρασελέ του 5711 είναι πιό άνετο στον καρπό.
