ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ - "αιεν υψικρατειν"

[DragonAce]

κοινές ασκήσεις με τους Ισραηλίτες εκπαιδευτές "aggresors"

[gsb]

Έγκλημα: Αποσύρουν τα 43 μαχητικά κρούσης A-7E/TA-7C


Ένα (ακόμα) σημαντικό πλήγμα πρόκειται να δεχθούν οι Ένοπλες Δυνάμεις απόρροια του Μνημονίου με την απόφαση απόσυρσης των μαχητικών κρούσης A-7E/TA-7C η οποία σύμφωνα με πληροφορίες του defencenet.gr  πρόκειται να γίνει με διαδικασίες «επείγοντος» με καταληκτική ημερομηνία πριν το τέλος του έτους.

Τα 43 μαχητικά που προσέφεραν και θα μπροούσαν να προσφέρουν ακόμα πολλές και σημαντικές υπηρεσίες (ειδικά από την στιγμή που ούτε μετά από έντε χρόνια δεν προβλέπονται να αφιχθούν οι αντικαταστάτες τους) πάνε για το διαλυτήριο καθώς τόσο οι ελλείψεις σε ανταλλακτικά, όσο και οι ελλείψεις σε μηχανικούς, αλλά και ... πιλότους στο σύνολο της Π.Α. οδήγησε την προηγούμενη πολιτική ηγεσία στην απόφαση να αποσύρει τα αεροσκάφη αντί να αυξήσει την ετοιμότητα "θεραπεύοντας" τις ελλείψεις.

Η ξαφνική εξέλιξη, αλλάζει σημαντικά την υφιστάμενη δομή της ΠΑ μια δομή που υποφέρει ήδη από τις ελλείψεις σε ανταλλακτικά και οι οποίες έχουν ήδη σοβαρή επίπτωση στις διαθεσιμότητες των αεροσκαφών. Αν και η απόσυρση των συγκεκριμένων αεροσκαφών κυοφορείτο εδώ και καιρό, εντούτοις δεν αναμενόταν τόσο νωρίς και ιδιαίτερα τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο.

Η απόφαση αυτή είναι σίγουρο πως ανατρέπει σε μεγάλο βαθμό το υφιστάμενο οργανόγραμμα της ΠΑ και είναι εξαιρετικά αμφίβολο πως αυτό  θα επανέλθει στα επιχειρησιακά αποδεκτά του επίπεδα.
Αυτό γιατί η απόσυρση 43 αεροσκαφών δεν ακολουθείται από αντίστοιχη προμήθεια, για την κάλυψη των κενών που θα δημιουργηθούν.

Αν και η μαχητική αξία του A-7E είναι εκ των πραγμάτων μειωμένη αυτό δε σημαίνει ότι ακόμη και σήμερα με την κατάλληλη τακτική τα αεροσκάφη δε θα μπορούσαν να αποδειχτούν πραγματικά "φονικά όπλα.

Ο ρόλος τους στη μεταφορά των εξαιρετικής ακρίβειας προσβολής μη προωθούμενων αυτόνομων όπλων διασποράς πυρομαχικών AFDS, με μέγιστη εμβέλεια πάνω από 20 χλμ. 70 από τα οποία διαθέτει η ΠΑ, είναι ένας από τους λόγους  που καθιστούν την απόφαση για την απόσυρση των αεροσκαφών τουλάχιστον βιαστική. Αν και το AFDS θεωρητικά είναι πιστοποιημένο στα F-16, στην ΠΑ το μόνο άλλο αεροσκάφος που φέρει το όπλο είναι το F-4E AUP.


Και το F-4E AUP όμως αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα διαθεσιμότητας, και είναι εξαιρετικά αμφίβολο εάν η 338Μ που είναι επιφορτισμένη με προσβολές στόχων εδάφους θα μπορέσει να το αξιοποιήσει στο βαθμό που αυτό είναι επιχειρησιακά αποδεκτό.

Ένας ακόμη σοβαρός λόγος που κάνει την απόσυρση των αεροσκαφών πρόωρη είναι ότι η απόφαση αφορά και τα 15 τουλάχιστον διθέσια TA-7C. Τα συγκεκριμένα αεροσκάφη χρησιμοποιούνται άτυπα ως εκπαιδευτικά εισαγωγής σε τύπο, καλύπτοντας το ρόλο που θα έπρεπε να έχει το εκπαιδευτικό προκεχωρημενης εκπαίδευσης στην προκειμένη περίπτωση το T-2C/E.

Η αδυναμία όμως του συγκεκριμένου αεροσκάφους, για πολλούς λόγους, ανάληψης του συγκεκριμένου ρόλου έκανε την ΠΑ να χρησιμοποιήσει τα διθέσια αεροσκάφη ως επιχειρησιακά εκπαιδευτικά πριν οι νέοι πιλότοι κατευθυνθούν σε άλλες Μοίρες με αεροσκάφη τρίτης γενιάς. Ο ρόλος των TA-7C στο συγκεκριμένο ρόλο έχει αποδειχθεί ιδιαίτερα επιτυχημένος διευρύνοντας το στάδιο εκπαίδευσης και μετά το T-2 σε μια περίοδο όπου η εκπαίδευση εξαιτίας της ανυπαρξίας ενός σύγχρονου εκπαιδευτικού υποφέρει.

Ούτε αυτό το κενό δεν αποφασίσει η ΠΑ πώς πρόκειται να το καλύψει. Πληροφορίες αναφέρουν πως η απόφαση για την απόσυρση των αεροσκαφών σχετίζεται με τη χαμηλή οροφή των πιλότων που πλησιάζει το εξαιρετικά χαμηλό επίπεδο των 1,2 πιλότων ανά αεροσκάφος. Έτσι υποτίθεται με την απόσυρση 43 τουλάχιστον αεροσκαφών θα οδεύσει προς τις κύριες Μοίρες αριθμός χειριστών για να βελτιωθεί η κατάσταση.

Όσο και αδιανόητο να ακούγεται αυτό, εντούτοις υπάρχουν κάποιοι που πιστεύουν πως κάτι τέτοιο μπορεί να έχει αποτελέσματα. Αυτό όμως δεν εξηγεί γιατί αποσύρονται και τα διθέσια αεροσκάφη, και τα οποία ακόμη και αν δεχθούμε την ανάγκη απόσυρσης των μονοθεσίων θα μπορούσαν κάλλιστα να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους από την 120ΠΕΑ.

Για την «εξοικονόμηση» ολίγων εκπαιδευτών; Με την ίδια λογική θα μπορούσαν να καταργήσουν και τις Μοίρες εκπαίδευσης για να αυξήσουν την οροφή των πιλότων!

Ταυτόχρονα όμως προωθούν τη μείωση των εισακτέων στη Σχολή Ικάρων ελέω μνημονίου! Διφορούμενα μηνύματα σε μια περίοδο που η ΠΑ πλήττεται από τις οικονομίες κλίμακας του κρατικού προϋπολογισμού.  Αν κάποιοι θέλουν να υποβάλλουν το Αεροπορικό Όπλο στην επώδυνη διαδικασία της «σμίκρυνσης» να τους πληροφορήσουμε πως ουδεμία σχέση έχουν με την γεωπολιτική πραγματικότητα της περιοχής. Ουδεμία σχέση έχουν με τη χώρα.

Ουδεμία σχέση έχουν με την ιστορία αυτού του τόπου. Να ελπίσουμε μόνο πως η νέα πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εθνικής Αμύνης θα επανεξετάσει αυτή την παράλογη απόφαση. Και το λέμε αυτό γιατί υπάρχουν πληροφορίες πως ο νέος υπουργός Εθνικής Άμυνας Δημήτρης Αβραμόπουλος μπορεί να αναθεωρήσει την συγκεκριμένη απόφαση.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

http://www.defencenet.gr/defence/index.php?option=com_content&task=view&id=27892&Itemid=49

[X vintage]

Ακόμη ένα λυπηρό νέο, δυστυχώς...

Χ

[DragonAce]

δε ξέρω κατα πόσο είναι αρνητικό η κατάργηση των Α-7
δε ξέρω κατα πόσο αυτό το αεροπλάνο συμφέρει να το συντηρείς κ πολύ περισσότερο να εκπαιδεύεις πιλότους προκειμένου να δουλεύουν επιχειρησιακά μαζί του
δε ξέρω την αποτελεσματικότητά του πλέον απέναντι σε υπερσύγχρονα οπλικά συστήματα κ μηχανές
ίσως η πώλησή τους σε μια 3κοσμική χώρα να ήταν καλύτερη λύση
ίσως αν αποκτούσαν άλλη φύση εργασίας να ήταν καλύτερα!
δε ξέρω, ίσως ένας που γνωρίζει το αντικείμενο να μπορεί να μας απαντήσει αντικειμενικότερα

[Elio5]

δε ξέρω κατα πόσο είναι αρνητικό η κατάργηση των Α-7
δε ξέρω κατα πόσο αυτό το αεροπλάνο συμφέρει να το συντηρείς κ πολύ περισσότερο να εκπαιδεύεις πιλότους προκειμένου να δουλεύουν επιχειρησιακά μαζί του
δε ξέρω την αποτελεσματικότητά του πλέον απέναντι σε υπερσύγχρονα οπλικά συστήματα κ μηχανές
ίσως η πώλησή τους σε μια 3κοσμική χώρα να ήταν καλύτερη λύση
ίσως αν αποκτούσαν άλλη φύση εργασίας να ήταν καλύτερα!
δε ξέρω, ίσως ένας που γνωρίζει το αντικείμενο να μπορεί να μας απαντήσει αντικειμενικότερα

Πολυ λυπηρο νεο η αποσυρση των Α7.
Οσον αφορα την αποτελεσματικοτητα του σπυρο διαφωνω. Το α/φος θα μπορουσε λιγα χρονια ακομα να υπηρετει την αεροπορια μας
Στον ρολο του ειναι εξαιρετικο πιστεψε με. φορανε FLIR, αξιοπιστοι κινητηρες, απλο σκαφος, τρομερη πλατφορμα οπλικων συστηματων.
 Οσο για την συντηρηση, χμ, δεν θα ελεγα οτι στοιχιζει περισσοτερο απο αυτη των Φαντομ πχ.
Mε παραξενευει η αποσυρση των διθεσιων που θα μπορουσαν να παραμεινουν για εκπαιδευση ανετα μιας και το A7 εχει εξαιρετικα πτητικα χαρακτηριστικα.
Aντε να δουμε που θα φθασει το ξεβρακωμα στην ΠA.....

[gsb]

To A-7 ειναι μεχρι σημερα το "μακρυ χερι" της πολεμικης αεροποριας μας, ικανο να δωσει
πολυ δυνατες φαπες!

απο τη στιγμη που θα λειψει το χερι αυτο, καποιοι θα αρχισουν να εχουν ποιο ησυχο υπνο.. 

[Elio5]

εχεις δικιο. H ακτινα δρασης του με εξωτερικες ειναι εξαιρετικη ενω ,μπορει να κουβαλησει μεγαλη ποικιλια οπλικων συστηματων. O τουρμποφαν της αλλισον εχει εξαιρετικη καταναλωση.
Yπενθυμιζω οτι πριν καποια χρονια η βελτιωμενη εκδοση του σουπερ κουρσαρου απο την vought κριθηκε σαν πολυ ανωτερη του πολυ ειδικου A-10. Bεβαια για αλλους λογους προτιμηθηκε το A10 διοτι το τοτε δογμα της αμερικανικης αεροποριας ηθελε εναν καταστροφεα αρματων που θα αντιμετωπιζε τις ορδες των σοβιετικων αρματων στην ευρωπη.
Oπως και να εχει ειναι ενα εξαιρετικο αεροσκαφος που με μια μικρη αλλα απαραιτητη αναβαθμιση στα ηλεκτρονικα θα μπορουσε να σταθει καλιστα στο πεδιο μαχης για αλλα 5 χρονια.
Ξεβρακωμα της ΠA δυστυχως.

[Elio5]

Nα δω θελω τι θα κανει το ATA με την 336. Θα την διαλυσει; θα μοιρασει τα μπλοκ 52 της 335;
Aυτη την στιγμη υπαρχει τεραστιο προβλημα σε ανταλλακτικα. Aεροσκαφη μενουν καθηλωμενα γιατι δεν μπορουν να περασουν το σερβις των 1000 ωρων.
Tα C27 μια κινηση καταστροφικη, τα φαντομ φτανουν στο τελος τους.
Παπαρια μπλε σε γαλαζιο φοντο παντου.

[Elio5]

Aπο οτι εμαθα η 347 μαλλον θα κατεβει στην 116ΠM διοτι η 110ΠM εκλεισε και εκει εχει μεινει μονο το EΚAE. Tο θεμα ειναι το εξης: αν κατεβει η 47 κατω θα κλεισει η 336. Aν παρει η 6 τα μπλοκ 30 της 47 τι θα απογινει ο κοσμος;
Eπισης θυμηθηκα πως η ΠA ειχε κρινει τα A7 αξιομαχα εως το 2018. Tι εγινε τωρα και τα αποσυρουν;

[Elio5]

[gsb]

Η διασημότερη Ελληνοτουρκική αερομαχία στη Μικρά Ασία-ο άγραφος κώδικας τιμής των πιλότων

http://ermisaggelioforos.blogspot.com/2012/01/blog-post_1005.html



Uploaded with ImageShack.us

[DragonAce]

Οι ουρανοί και στον πόλεμο της Λιβύης, ήταν δικοί τους – Η άγνωστη εμπλοκή της ΠΑ       
08-03-2012 23:14:04
   


Εντυπωσιακή απόδοση είχαν στην εξάμηνη πολεμική σύγκρουση στην Λιβύη τα ελληνικά αεροσκάφη  έγκαιρης προειδοποίησης και ελέγχου καθώς και τα πληρώματα της 380 Μοίρα ΑΣΕΠΕ.

Όπως αναφέρουν απόλυτα ασφαλείς πληροφορίες από το ΝΑΤΟ το ΑΣΕΠΕ EMB-145H Erieye κυριολεκτικά έβαλε τα «γυαλιά» στα ιπτάμενα ραντάρ Ε-3A Sentry του ΝΑΤΟ καθώς στοχοποιούσαν όχι απλά με πολύ μεγαλύτερη ταχύτητα τις θέσεις των λιβυκών Ενόπλων δυνάμεων από ότι τα ΝΑΤΟικα αεροσκάφη αλλά «έβλεπαν» και στόχους πάνω από το λιβυκό έδαφος την θαλάσσια περιοχή του κόλπου της Σύρτης  οι οποίοι ήταν «αόρατοι» για τα Ε-3Α Sentry του ΝΑΤΟ.

Υπολογίζεται ότι τα πληρώματα των ελληνικών EMB-145H Erieye πραγματοποίησαν κατά αναλογία εξόδου σε σχέση με τα Ε-3Α Sentry τουλάχιστον διπλάσιες στοχοποιήσεις από τα τελευταία.

Σημειώνεται ότι η συμμετοχή των EMB-145H Erieye στις επιχειρήσεις στην Λιβύη αποτελεί την πρώτη εμπλοκή σε πολεμική επιχείρηση της ΠΑ μετά την Κύπρο το 1974, την πρώτη συμμετοχή του συγκεκριμένου αεροσκάφους σε πολεμική επιχείρηση και την δεύτερη μεγαλύτερη σε χρονική διάρκεια πολεμική εμπλοκή μετά τον πόλεμο στην Κορέα.

Η «επίδειξη» δύναμης των ελληνικών πληρωμάτων ήταν αποτέλεσμα «καραμπόλας» που έγινε όταν ζητήθηκαν από την Ελλάδα να συνεισφέρει με αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας, τα οποία απλά δεν υπήρχαν λόγω των εγκληματικών περικοπών τις οποίες υφίσταται οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις τόσο σε επίπεδο προσωπικού, όσο και μέσων.

Κατ' αυτό τον τρόπο προτάθηκε στο ΝΑΤΟ η αποστολή των EMB-145H Erieye τα οποία οι αξιωματούχοι της Συμμαχίας λόγω της ύπαρξης των Ε-3A Sentry δεν θεωρούσαν ότι τα είχαν ανάγκη, αλλά προκειμένου να επιμεριστεί το κόστος της επιχείρησης έκαναν δεκτή την ελληνική πρόταση και τα EMB-145H Erieye κυριολεκτικά «έβγαλαν» μάτια.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Αμερικανός Αντιπτέραρχος Ralph Jodice II Διοικητής του ΝΑΤΟϊκού Αεροπορικού
Στρατηγείου Σμύρνης, όταν επισκέφτηκε στις 17 Φεβρουαρίου την Αθήνα, μετέβη στην 112 Πτέρυγα Μάχης στην Αεροπορική Βάση Ελευσίνας, όπου επισκέφτηκε και έδωσε τα συγχαρητήριά του στις εγκαταστάσεις της 380 Μοίρας Αερομεταφερόμενου Συστήματος Εγκαίρου Προειδοποιήσεως και Ελέγχου (380 ΜΑΣΕΠΕ), σχετικά με τη συμμετοχή της Μοίρας στην Επιχείρηση “Unified Protector” του ΝΑΤΟ για την επιβολή Ζώνης Απαγόρευσης Πτήσεων πάνω από τη Λιβύη.     

Το EMB-145H Erieye είναι σχεδιασμένο να εντοπίζει στόχους σε απόσταση 15-450 χλμ. όταν πρόκειται για στόχους αέρος και σε 30-320 χλμ. για σκάφη επιφανείας. Το μέγιστο ύψος κάλυψης του ραντάρ ξεπερνά τα 20 χλμ. Η αποτελεσματικότητα του συστήματος είναι ίδια είτε ο στόχος πετά στα 150 πόδια,
είτε στα 25.000 πόδια.

Σύμφωνα με την κατασκευάστρια εταιρεία το ραντάρ του Erieye μπορεί να εντοπίζει στόχους πολύ μικρού μεγέθους, όπως οι πύραυλοι cruise που πετούν σε ελάχιστο ύψος πάνω από το έδαφος ή άλλους πυραύλους που στην κυριολεξία πετούν προς τους στόχους επιφανείας λίγα μόλις μέτρα πάνω από τη θάλασσα.

Το σύστημα διαθέτει πέντε κονσόλες με πέντε χειριστές οι οποίοι λαμβάνουν δεδομένα από το ραντάρ το σύστημα ESM και μέσω link-16 από άλλα φίλια μέσα..

[DragonAce]

Φράνκ Τζώρτζ Ζαβάκος: 70 χρόνια από το θάνατο του Έλληνα πιλότου των Eagle Squadrons

Ήταν 2 Ιουνίου του 1942 όταν ο ελληνοαμερικανός δεύτερης γενιάς –αλλά Έλληνας στη ψυχή- o Φρανκ Τζωρτζ Ζαβάκος έμελλε να πραγματοποιήσει την τελευταία του πτήση με ένα αεροσκάφος Spitfire Mk Vc πάνω από τη βόρεια θάλασσα.

Ο Φ. Ζαβάκος είναι ένα από τα ελάχιστα γνωστά πρόσωπα Ελλήνων που πέταξαν για την RAF τις δύσκολες ώρες του Β’ ΠΠ. Ο Φ. Ζαβάκος ήταν μόνο ο ένας εκ των δύο Ελλήνων που συμμετείχαν στις 3 Μοίρες της RAF που απάρτιζαν εξ ολοκλήρου Αμερικανοί εθελοντές οι οποίοι πρόστρεξαν σε βοήθεια της Βρετανίας πριν οι ΗΠΑ εισέλθουν στον πόλεμο το Δεκέμβριο του 1941.  Ο Φ. Ζαβάκος και ο Στιβ Πισάνος – γεννημένος στο Μεταξουργείο Αθήνα- ήταν αυτοί οι δύο Έλληνες που πέταξαν με τα χρώματα της RAF, και μάλιστα ο Πισάνος όταν ακόμη πετούσε με την 71η Μοίρα του Σμήνους των Αετών (Eagle Squadrons) έφερε την ελληνική υπηκοότητα.

Ο Φ. Ζαβάκος γεννήθηκε στο Dayton του Ohio το 1917  και οι γονείς του ήταν οι Γιώργος και Ντίνα Ζαβάκου, Έλληνες μετανάστες πρώτης γενιάς.  Ο Φρανκ αποφοίτησε από το Steele High School και εισήλθε στο πανεπιστήμιο του  Dayton όπου φοίτησε για ένα περίπου χρόνο. Ήταν όμως τόσο ζωντανή η φλόγα να γνωρίσει την πατρίδα του που  ήρθε στην Ελλάδα το 1939 και γράφηκε στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας για τη συνέχιση των σπουδών του.

Η ιταλική εισβολή όμως το 1940 και η κατάρρευση του μετώπου μετά τη γερμανική εισβολή τον Απρίλιο του 1941 του ανέτρεψαν τα σχέδια. Έφυγε από την Ελλάδα με περιπετειώδη τρόπο –δεν είναι πάντως γνωστή η ακριβής ημερομηνία-   για να βρεθεί στη σχολή εκπαίδευσης της RAF στην Οτάβα του Καναδά όπου και αποφοίτησε. Την εποχή εκείνη η επιτροπή Σουήνη εξακολουθούσε να στρατολογεί Αμερικανούς εθελοντές οι οποίοι πολεμούσαν με τη RAF ήδη από το Σεπτέμβριο του 1940 και ο Φράνκ για άλλη μια φορά βρέθηκε στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού στην Αγγλία αυτή τη φορά, εντασσόμενος στην 71η Μοιρα.

Καθημερινές οι αποστολές, σε μια εποχή -μέσα του 1941- όπου η Γερμανία εξακολουθούσε να βρίσκεται στο απόγειο της δύναμής της και οι απώλειες της RAF σε χειριστές τρομακτικές. Ο Φράνκ πετούσε κυρίως σε αποστολές χαμηλού ύψους στην κατεχόμενη Γαλλία πολυβολώντας (strafing) στόχους στο έδαφος. Εκεί ήταν όταν γνω΄ρισε και τον “ Ιπτάμενο Έλληνα”  τον Στηβ Πισάνο. Αλλά ας δούμε πως περιγράφει τη συνάντησή του με τον  Φράνκ ο Στηβ Πισάνος στο βιβλίο του “The Flying Greek” το οποίο εκδόθηκε τον Απρίλιο του 2008.

«Τον Ιανουάριο του 1946 εντάχθηκα στη δύναμη εφεδρείας της USAF. Αποχαιρέτησα όλους τους φίλους μου στην ΑΒ Wright Field συμπεριλαμβανομένου και του πιο καλού μου φίλου του Don Gentile ο οποίος δεν ήταν ευχαριστημένος που έφευγα αλλά του υποσχέθηκα πως θα είμασταν σε επαφή. Αποχεραίτησα ρεπίσης και την οικογένεια Ζαβάκου την οποία είχα συναντγήσει την πρώτη φορά που είχα έρθει στο Dayton και τους είπα πως είχα γνωρίσει το γιό τους τον πιλότο Φρανκ Ζαβάκο στο Λονδίνο ο οποίος ήταν στη RAF όπως και εγώ πριν όμως ενταχθώ στην 71η Μοιρα στην οποία ο Φράνκ ήταν ήδη. Ο πατέρας του Φρανκ ο Τζωρτζ είχε έρθει στην Αμερική από την Ελλάδα. Ο Φρανκ και εγώ είχαμε μια μεγάλη συζήτηση τότε και κυρίως γύρω από την κοινή ελληνική καταγωγή και κληρονομιά μας. Μου είπε αρκετά από το Dayton του Ohio που είχε γεννηθεί. Ο πατέρας του Φρανκ είχε μερικά εστιατόρια μεταξύ αυτών και το γνωστό Varsity Bowling Alley στο Dayton και ο Φρανκ μου υποσχέθηκε πως όταν πέρναγα από το Ohio θα μου έκανε το τραπέζι με μια καλή μπριζόλα. Δυστυχώς ο Φράνκ σκοτώθηκε τον Ιούνιο του 1942 όταν έχασε τον κινητήρα πάνω από το κανάλι της Μάγχης και κατέπεσε στη θάλασσα. Θεώρησα ότι έπρεπε να τηλεφωνήσω στην οικογένεια Ζαβάκου (σημ. πριν αναχωρήσει από το Dayton) ως ένδειξη τιμής στη μνήμη του Φράνκ. Ο πατέρας του επέμενε να μου κάνουν το τραπέζι μια Κυριακή. Την πρώτη φορά που ανέφερα το όνομά του κατά τη διάρκεια του τραπεζιού η μητέρα του η Ντίνα (σημ. Κωνσταντίνα Φραγκιά (Constantina Frankias 1917-1977) ξέσπασε σε κλάματα. Παρόλα αυτά με υποδέχθηκαν θερμά και κάθε φορά που βρ4ισκόμουν το Dayton τους επισκεπτόμουν τακτικά».

 Η Luftwaffe έστελνε πολύ συχνά μοναχικά Ju-88 σε περιπολίες στην περιοχή της Βόρειας Θάλασσας με στόχο βρετανικά σκάφη ή για εντοπισμό νηοπομπών. Ο καιρός ήταν σπάνια καλός στην περιοχή έστω και αν ήταν Ιούνιος και οι νεφώσεις έντονες γεγονός που έκανε δύσκολες τις ορατότητες. Πολύ πιθανό είτε το γερμανικό αεροσκάφος να αιφνιδίασε το Spitfire του Ζαβάκου ή ο ίδιος να εντόπισε το γερμανικό αεροσκάφος και να σκοτώθηκε σε ανταλλαγή πυρών με τους ραχιαίους πυροβολητές του.

Οι συνθήκες γύρω από το θάνατο του Φ. Ζαβάκου πάντως παραμένουν αδιευκρίνιστες μέχρι και σήμερα. Εκείνο το πρωινό της Τρίτης 2 Ιουνίου του 1942 –οι Αμερικανοί εθελοντές στη RAF εντάχθηκαν επίσημα στην Αμερικανική Αεροπορία το Σεπτέμβριο του 1942-  ο Φρανκ έλαβε τη διαταγή να απογειωθεί μόνος για μια αποστολή έρευνας και διάσωσης άλλου αεροσκάφους που είχε καταπέσει στη Β. θάλασσα. Αν και η επίσημη εκδοχή ήταν ότι το αεροσκάφος έπεσε από βλάβη κινητήρα εντούτοις είναι πολύ πιθανό να καταρρίφθηκε κατά τη διάρκεια αναχαίτισης γερμανικού Ju-88C.

[gsb]

δεν κανουν μονο τα ΛΟΚ "ορεινο αγωνα" κ "χειμερινη διαβιωση"!!

[thanasisn]

ΝΑΤΟ-TLP 2013: Έλληνες πάλι οι κορυφαίοι! (ΦΩΤΟ)


Από 4- 27 Μαρτίου 2013, η 331 Μοίρα της 114 Πτέρυγας Μάχης (ΠΜ)/Αεροπορική Βάση Τανάγρας, συμμετείχε στη 2η Εκπαιδευτική Σειρά Αέρος για το 2013 του Tactical Leadership Programme (TLP), στην Αεροπορική Βάση Albacete στην Ισπανία. Για το σκοπό αυτό, μεταστάθμευσαν από την 114 ΠΜ τέσσερα (4) αεροσκάφη Mirage 2000-5.

Στην αποστολή συμμετείχαν ως εκπαιδευόμενοι δυο Ιπτάμενοι και ένας Υπαξιωματικός Πληροφοριών από την 331Μ και ένας Ελεγκτής Αεράμυνας από την 380 Μοίρα Αερομεταφερόμενου Συστήματος Έγκαιρης Προειδοποίησης και Ελέγχου (Μ.ΑΣΕΠΕ), καθώς και δυο Ιπτάμενοι ως «External Fighters». Συμμετείχαν, επίσης, αεροσκάφη και εκπαιδευόμενοι ως εξής: 10 F-16 από τις ΗΠΑ, Ολλανδία και Βέλγιο, 6 γαλλικά Mirage 2000 N, D και C, 2 Ιταλικά EF-2000 (Eurofighter), 4 Tornado (GR-4, PA-200) από το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιταλία και 2 Ιταλικά ΑΜΧ. Επίσης, για την υποστήριξη των αποστολών συμμετείχαν 4 Mig-29 από Πολωνία, 2 Alphajet από Γαλλία, ελικόπτερα, αεροσκάφη Ηλεκτρονικού Πολέμου και AWACS.

Σκοπός του προγράμματος TLP είναι η εκπαίδευση των Ιπταμένων του ΝΑΤΟ στη συγκρότηση και την ηγεσία μικτών σχηματισμών (COMAO), καθώς και η εξοικείωση και η συνεργασία όλου του προσωπικού που υποστηρίζει τέτοιου είδους αποστολές, σύμφωνα με τα Νατοϊκά πρότυπα και διαδικασίες.

Τα στελέχη της 331Μ απέσπασαν ιδιαίτερα ευνοϊκές κριτικές για το επίπεδο της εκπαίδευσής τους, τις δυνατότητες του αεροσκάφους και τα αποτελέσματα που έφεραν.

Συγκεκριμένα, ο Σμηναγός (Ι) Θεοχάρης Κατσαρός ψηφίσθηκε ανάμεσα στους υπολοίπους συμμετέχοντες ως ο καλύτερος εκπαιδευόμενος της σειράς («course warrior», ο ιπτάμενος που θα ήθελα να έχω στο φτερό μου σε πολεμικές επιχειρήσεις).

Αντίστοιχα, ο Υποσμηναγός (Ι) Ιωάννης Σιάνος ψηφίσθηκε δεύτερος, ισοβαθμώντας με άλλους εκπαιδευόμενους και τέλος ο Επισμηναγός (Ι) Μαρίνος Μπογατίνης, ο οποίος είναι τοποθετημένος στο TLP ως εκπαιδευτής, ψηφίστηκε για 3η φορά ως ο καλύτερος εκπαιδευτής.

Πάλι μας έβγαλαν ασπροπρόσωπους…

http://www.defence-point.gr/news/?p=72594