Επί προσωπικού: Μια άφιξη αλλιώτικη απ' τις άλλες...Δεν ήρθε με… EMS, αλλά με πελαργό. Ήρθε, και άλλαξε τη ζωή μας.
Πριν 10 μέρες λοιπόν, ο Θεός μας ευλόγησε μ' ένα πανέμορφο κοριτσάκι! Το πρώτο μας παιδί...
Ποτέ δε φανταζόμουν τον εαυτό μου... μπαμπά.
"40 χρόνια έφηβος, κοντά μισόν αιώνα", που λέει κι ο Παπακωνσταντίνου...
Μια ζωή ρέμπελος και καλοπερασάκιας...
"Να δω πότε θα κάνεις κάτι σωστό στη ζωή σου", μ' έκραζε η μάνα μου...
Φευγάτο και το κορίτσι, μία από τα ίδια... Η ζωή είν' ωραία. Και κάποια στιγμή, πριν 9 μήνες, τ’ αποφασίσαμε.
Περνάνε τα χρόνια, ωρίμασε η σκέψη... Ακόμα κι τότε όμως, ούτε που φανταζόμουνα ότι θα με αλλάξει έτσι.
Ξαφνικά, τίποτε άλλο δε έχει πια σημασία...
Είναι η ομορφότερη μικρούλα του κόσμου (αλίμονο...), μια μικρή, εύθραυστη ψυχούλα που μου 'χει πάρει το μυαλό...
Όταν κλαίει, πετάγομαι σα να 'γινε σεισμός. Όταν μου σφίγγει το δάχτυλο με το χεράκι της, παθαίνω πλάκα, τρελλαίνομαι...
Όταν την έχω αγκαλία και με κοιτάζει... άντε γεια...
Άγια Θαλασσινή, να μου την προσέχεις, να τη φυλάς, να την έχεις γερή... Τίποτ' άλλο δε ζητάω. -Θ.
Να μας ζήσει...!
