....το ρολόι για μερικούς, όπως εγώ πχ, και ο Αντώνης, και ίσως και άλλοι εδώ μέσα, είναι μέρος της ένδυσης και της .........έκδυσης ( μεταφορικά

).
Για εμένα είναι
ΚΑΙ για την ώρα, αλλά και παρέα, και αγάπη, και μέρος του τρόπου ζωής μου, των συνηθειών μου, ένδειξη των προτιμήσεών μου, της (όποιας) προσωπικότητάς μου.
Ποτέ δεν είμαι χωρίς ρολόι, είναι σαν την αναπνοή, αν δεν το φοράω, δεν αισθάνομαι "πλήρης", και στο χέρι μου, υποχρεώθηκα να έχω ρολόγια που με ακολουθούσαν στις extreme καταστάσεις που ήταν η καθημερινότητά μου χωρίς βλάβες, που κάλυπταν την αισθητική μου, που δεν αμφέβαλα ότι θα έδειχναν την σωστή ώρα , έστω και μετά από κακουχίες.