...................... αλλά αφινιδιες ναπολεοντειες επιθέσεις σε συγκεκριμένα σημεία της εχθρικής παράταξης που τσακιζονταν μαζί με το ηθικό του αντιπάλου. ............
Δηλαδή, ο "ψηλός", αντεγραψε τις τεχνικές μάχης, μια και ήρθε πολλούς αιώνες αργότερα.
Και είναι γεγονός ότι, οι στρατιωτικές τεχνικές και αναπτύξεις των αρχαίων Ελλήνων, διδάσκονται στις στρατιωτικές σχολές.
Επειδή, όταν οι άλλοι ήταν στα δέντρα, οι Ελληνες "τσακώνονταν", και πολλά είναι κατεγραμμένα, οι τεχνικές μάχης χρησιμοποιήθηκαν από ΟΛΟΥΣ τους σύγχρονους στρατούς, προκειμένου να αποκτήσουν το συγκριτικό πλεονέκτημα στο πεδίο της μάχης.
Μετά ήρθαν τα άρματα, μετά η αεροπορία, και οι μάχες, δεν βασίζονται πλέον μόνο στις διατάξεις, αλλά και στην απρόσκοπτη ανάπτυξη των τροφοδοσιών - Logistics.
Ετσι κερδήθηκε ο πόλεμος του Κόλπου, αλλά, τα είχε χρησιμοποιήσει και ο Χίτλερ, στην κατάληψη της Ευρώπης.
Ας λάβουμε υπ' όψιν, ότι , τις εποχές εκείνες, ήταν εκστρατείες, και μετακινούντο ολόκληροι πληθυσμοί, μαζί με τα προικιά τους. Αντρες , γυναίκες, παιδιά, βόδια, άλογα, κάρα, ..όοοοοοοοοοοοοοοοοοολα.
Οι ευκολοκίνητες και ταχυκίνητες δυνάμεις "καταδρομών", που "φτιάχνουν" προγεγύρωμα για τον τακτικό στρατό, δεν υφίσταντο. Πάεναν ΟΛΟΙ μαζί, με μόνες εξάρσεις αυτές του ιππικού, που κτυπούσε και απομακρύνονταν.
Βάσει και αυτής της αρχής, είναι ( ήταν
) και η "στρατηγική" υποχώρηση, με καταστροφή όλων των πόρων, ώστε ο επιτιθέμενος, και λόγω της ανεπαρκούς τροφοδοσίας, να "σταματα" τις ταχείες προελάσεις, μη έχοντας τις αναγκαίες "προμήθειες".
Από την άλλη, σε γνωστούς χώρους, όπως πχ στην Ελλαδικό χώρο, με τις συγκεκριμένες μορφολογίες εδάφους, και μετά από αιώνες "διαπληκτισμών", ήταν γνωστά τα μερη όπου με συγκριτικά ελάχιστους, μπορείς να διενεργήσεις αμυντικές επιχειρήσεις, αντιμετωπίζοντας πολλαπλάσιες δυνάμεις.
Γνωστή η ρήση
"Ο στρατηγός επιλέγει ΚΑΙ τον τόπο, αλλά ΚΑΙ τον χρόνο της μάχης".
