Αλλά όταν έχεις οικογένεια, πρέπει να οργανώνεις μακροπρόθεσμα και να δημιουργείς "περιβάλλον" για το αύριο, ασχέτως αν το αύριο είναι μη προβλέψιμο.
Αν όλοι "αγνοούσαμε" το αύριο, δεν θα υπήρχε ΤΙΠΟΤΑ.
Δεν θα έπαιρνες σπίτι, αυτοκίνητο, πλυντήριο, διακοπές, δεν θα υπήρχε ΙΚΑ , σύκα, μίκα, κλπ.
Υπάρχουν οικονομικά συστήματα που επενδύουν την ύπαρξή τους στην σκέψη του αύριο. Και το αύριο, είναι το σήμερα του αύριο.
Επανέρχομαι, με προσπάθεια να "αποτυπώσω" τις σκέψεις / συνθήκες.
Το "αύριο", απασχολεί όλους τους λογικούς, και σε αυτό, κτίζονται τα δύο ακραία κοινωνικά συστήματα.
α. Πλήρης κάλυψη των καθημερινών / αυριανών αναγκών από το κράτος, άρα ουδεμία αποταμίευση, συνεπως οδηγείσαι σε ανάλωση των "επιούσιων άρτων", αμα τη αποκτήσει, που κάπου, στην κυριολεξία ήταν / είναι άρτος και μόνον
Εδώ έχουμε 2 κύριες εφαρμογές. 1η πχ Κορέα, και παρόμοιες, όπου σου δίνουμε ότι ΕΜΕΙΣ ΚΡΙΝΟΥΜΕ ότι χρειάζεσαι, και μέχρι εκεί, οπότε δεν υπάρχουν χοντροί, μόνον αποσκελετωμένοι, χωρίς δόντια, και 2η, Αμοίβεσαι μεν για την εργασία σου ελεύθερα και αρκετά, φορολογούμενος όμως βαριά, αλλά και όλες οι κοινωνικές ανάγκες ( παιδεία, υγεία, κλπ ), είναι καλυμμένες και εγγυημένες, οπότε, ότι περισσεύει από τον μισθό,
που πάντα περισσεύει, μην το πιείς σε ποτά, αλλα, πάρε ρόλεχ, πήγαινε διακοπές στην Κρήτη, Ρόδο, κλπ. αρα, κατανάλωσε, κίνησε την αγορά, δημιούργησε πλούτο και στους άλλους, και με την ευκαιρία, ...............αρπάζουμε και εμείς κάτι επιπλέον από τους φόρους στα καταναλισκόμενα είδη. Υγιής προσέγγιση κράτους / κοινωνίας.
β. Παντελής απουσία "κοινωνικού" κράτους, 'αρα δούλεψε, και κάνε ασφάλεια, αποταμίευσε για να έχεις, πλήρωσε για μόρφωση, για υγεία, κλπ, όπου το χρήμα κερδίζεται μεν, αλλά καταναλώνεται στην καθημερινότητα, νοίκι, εκπαίδευση, αλλα και "αποταμιεύεται" για μελλοντική χρήση, οπότε οι τράπεζες, οι μεγαλύτεροι νταβατζήδες, δίνουν το χρήμα σου σε άλλους, με "ενοίκιο", υποστηρίζοντας την ανάπτυξη μεν, αλλά κερδίζοντας από τον ιδρώτα των άλλων.
Μέσα σε αυτά τα συστήματα, και εφόσον υπάρχει αγορά ( δηλαδή ελεύθερη διακίνηση αγαθών και ανταλλακτικών μέσων ( χρήμα), μπορεί και κάποιος να "επενδύσει", ή έστω να αποκτήσει κάτι, που ίσως στο μέλλον, αποδώσει κάτι σαν να ήταν "επένδυση", και ενώ εκκινεί σαν κάλυψη μιας ανάγκης, έστω και "τραβηγμένης", συν τω χρόνω και τις συνθήκες, καταλήγει σε "επένδυση".
ΚΑι οι υγιείς αγορές, φαίνονται από την πληθώρα αυτών των "επενδύσεων" που διακινούν. Οταν έχεις αντικείμενα 40-50-90-120 ετών, σημαίνει ότι για τα αντίστοιχα χρόνια, οι "πολίτες" ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ να αποκτούν και κάποια αντικείμενα. Αρα, η "οικονομία" τους ήταν μη χειραγωγημένη.
Και για να πάρω εγώ, ένα Χ με την προοπτική της επενδυσης, σημαίνει ότι ΕΥΗΜΕΡΩ, μου περισσεύουν απο την καθημερινότητα, και ψάχνω να τοποθετήσω, για να αποκομίσω κέρδος, που σε άλλους κόσμους ούτε περισσεύει, ( στην πραγματικοτητα δεν επαρκεί ), ή που απαγορεύεται το κέρδος, ή ακόμα και η ιδιοκτησία.
Αν τα αγαθά του καπιταλισμού απαγορεύονται, ή η αμοιβή είναι τόση που δεν αρκεί για να ζήσεις, ποιός κάνει επένδυση ?
Από τα ανωτέρω, μπορεί να καταλάβει κάποιος, ποιός μπορεί να επενδύσει ( αυτός που έχει περίσσευμα), σε τι αντικείμενα μπορεί να επενδύσει ( αυτά που διακινούνται εκεί που ζει ), και πως μπορεί να αποκομίσει κέρδος ( και κάποιοι άλλοι έχουν περίσσευμα, και θέλουν να αποκτήσουν ).
Ολα τα ανωτέρω, εφαρμόζονται καί στα ρολόγια.
