...εφυγε ένας μεγάλος ( ....κατα την δική μου αντίληψη ) Ελληνας,
που "ταξίδεψε" την Ελλάδα στα πέρατα του κόσμου.
Οι δημιουργίες του διαφορετικές από τον "σωρό" , διακρίθηκαν, τραγουδήθηκαν, και θα τραγουδιούνται πάντα.
Κάποια τραγούδια του, είναι πολιτικά, κάποια μια προσπάθεια διατήρησης του ιστορικού, σχεδόν όλα, μοναδικά, διακρίνονται από το πλήθος.
Ειχα την τύχη, να τον γνωρίζω προσωπικά, ο τεράστιος αυτός Ανθρωπος και Δημιουργός, με ( μας ) τίμησε με την φιλία του, με ( μας ) σκέπασε με την φτερούγα του, μου ( μας ) άνοιξε την σκέψη. Εμένα και των άλλων που καθόμαστε μαζί.
"Να πολεμήσουμε την ερημο με οάσεις. Να φοβάται η έρημος την όαση".Πίναμε καφέ πολλες φορές μαζί, όντας γείτονες, και εμείς οι ταπεινοί, τρέμαμε από συγκίνηση, ενας ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ , ένας ΟΓΚΟΛΙΘΟΣ, ενας ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ, που ήταν τόσο φρέσκος, τόσο απλός, τόσο φιλικός, που μας έκανε να αισθανόμαστε "οικογένεια".
Οτι και να πω, θα είναι λίγο, μια και όλα αυτά τα χρόνια, οι εμπειρίες και οι στιγμές μαζί του ήταν μοναδικές.
Τον φωνάζαμε "Μαέστρο", και έφευγε μετά, να συνεχίσει στο σπίτι άλλο ένα έργο, που είτε του είχαν παραγγείλει, είτε το ταλαιπωρούσε για να πετύχει την αρτιότητα της σύνθεσης.
Μας τα έλεγε και τα εξηγούσε, οπότε πιστεύω ότι θα εμφανιστούν αδημοσίευτα έργα του κάποια στιγμή.
Μαέστρο, μας τίμησες με την αγάπη σου, μας σκλάβωσες με την απλότητά σου, μας δίδαξες με την ακαταπαυστη δημιουργία σου και την νεανική σου ορμή.
Σε ευχαριστούμε.
RIP
