Έχω λοιπόν το Augsburg 39. Το βασικό, το οικονομικό.
Η κορώνα του δεν είναι μεγάλη και ούτε είναι εκτεθειμένη.
Το lume του είναι λαμπρό και το ευχαριστιέμαι να το φοράω και να χαζεύω όλα τα φωτεινά στοιχεία.
Του ταιριάζουν πάρα πολλά λουράκια.
Η μηχανή του είναι αξιοπρεπής και για αυτό η χαμηλή του τιμή.
Θα το προτιμούσα να δεχόταν λουράκια 20mm και όχι 18.
Το dial είναι ωραίο ματ και αναδεικνύει έτσι όλα τα υπόλοιπα στοιχεία του ρολογιού. Τα οποία έχουν lume. Έχω μια αδυναμία στο ισχυρό lume.
Είναι τέρμα ευανάγνωστο.
Τα 50μ υδατοστεγανότητας είναι ίσως ένα θεματάκι αλλά δεν φοβάμαι να πλύνω τα χέρια όταν το φοράω.
.............................
Πατάω επάνω σου, για να διευκρινίσω.
Η κορώνα είναι "μεγάλη" για να την δουλεύεις και με γάντια.
Το lume, ειναι βασική προϋπόθεση για γνήσιο πιλότο.
Τα "λουράκια" είναι η χαρά του ρολο-εραστή.
Σαν πιλότος, πρέπει να είναι πλήρως ευανάγνωστο, με ΜΙΑ ματιά πρέπει να παίρνεις την πληροφορία.
Η υδατοστεγανότητα, είναι τεχνικό θέμα, και είναι έτσι για να ανταποκρίνεται στις αυξομειώσεις της ατμοσφαιρικης πίεσης στις απότομες μεταβολές, άνοδο στο τόσες χιλιάδες πόδια και μετά, κάθετη εφόρμηση.

Αρα, είναι ΓΝΗΣΙΟ ρολογάκι "πιλότου" , και όπως οι συνθήκες λειτουργίας του το προδιέγραψαν την εποχή που κλήθηκε σε "υπηρεσία".
ΙΜΟ αυτό που "λείπει", είναι μία κλίμακα λεπτών, μια και στις τότε πτήσεις, τα λεπτά ήταν τα καθοριστικά στα σκέλη πτήσης.