Στην Α΄δημοτικού, ο πατέρας μου, μού πήρε το πρώτο μου ρολόι, ένα ΤΙΜΕΧ. Λατρεία για πολλά χρόνια.
Πριν από 4-5 χρόνια αγόρασα και πάλι ένα ΤΙΜΕΧ , για λόγους συναισθηματικούς. Ήταν Ιανουάριος. Μέχρι τον Απρίλη, το ρολόι είχε σκουριάσει , χωρίς να μπει ποτέ στη θάλασσα. Μόνο από τον ιδρώτα του χεριού και το νερό του νιπτήρα. Δεν εμπιστεύομαι πλέον ΤΙΜΕΧ. Κρίμα γιατί είναι όμορφο και οικονομικό.
Σημ. (Αν προσέξεις τα specs γράφει ότι η κάσα είναι από ορείχαλκο βαμμένο.)