Το χρήμα, ειναι συναλλακτικό μέσο, και η αξία του, καθορίζεται από πολλούς παράγοντες.

Και το παραμύθι του

δεν ισχύει. Αν ναι, να πούμε και για πέτρες, στρατηγικά μέταλλα, ραδιοισότοπα, κλπ.

Κάποτε, εξέδιδαν τραπεζογραμμάτια ( πληρώσατε στον φέροντα ), όπως και επιταγές, βάσει αποθεμάτων χρυσού, με καθορισμένηη ισοτιμια. Ποιός καθοριζε την ισοτιμία και με ποιούς όρους, άλλου (Κάντε κλικ εδώ να εμφανιστεί η φωτογραφία.) ευαγγέλιο.

Τα παληά χρόνια, υπ΄πηρχε το ανταλλακτικό εμπόριο, barter, σου έδινα 3 αυγά, και μου έδινες ένα καρπούζι. Μετά, λόγω διαφοροποίησης της κοινωνίας, δεν έχτιζαν μαζί ένα σπίτι, δεν όργωναν όλοι μαζί, εφευρέθηκε το χρήμα, ώστε να μην κουβαλάω 5 κότες μαζί μου, όταν πήγαινα να ανταλλάξω ( αγοράσω ) πχ Rolex.

Οπότε, με διάφορους τρόπους, αντιστοιχήθηκαν τα προϊόντα με μια ( αυθαίρετη αξία ), και έχοντας το νόμισμα, με την δεδομένη αξία, έκανα συναλλαγές και σε τόπους μακρυνούς.

Και τι ήταν γνωστό ότι έιχε αξία ? Ο χρυσός φυσικά, οπότε τα νομίσματα ήταν χρυσά, ασημένια και ..........από υλικά που αναγνωρίζονταν από τις υπόλοιπες κοινωνίες.

Τα αντικείμενα, είχαν διαφορετική αξία ανα περιοχή και εποχή. Και ακόμα έχουν.

Η διάρθρωση της "οικονομίας" και η χρήση ανταλλακτικών μέσων, είναι πολύ βαθια ιστορία, που εμφανίζεται με την ανάπτυξη των κοινωνιών, που παύουν να είναι μια κλειστή ομάδα, πχ χωριό, με συγκεκριμένες σχέσεις / συναλλαγές, αλλά αναπτύσσεται πέραν αυτών των ορίων.

Και σήμερα, η "οικονομία", είναι η "δύναμη" μιας κοινότητας / έθνους / ένωσης, να παράγει / καταναλώνει / αυτοσυντηρείται, μέσα στα όριά της, ΧΩΡΙΣ να έχει την ανάγκη αγαθών από άλλες κοινότητες / έθνη / ενώσεις.

Η αξια του καθε νομίσματος, είναι ακριβώς αυτό, μια και αυτορυθμίζεται και η κατανάλωση αλλά και η παραγωγή σύμφωνα με τις ανάγκες, άρα δεν υπάρχουν ελλείψεις ή απώλειες.

Ατυχώς, με την πρόοδο της επιστήμης και την απαίτηση για ενέργεια και πρώτες ύλες μη υπάρχουσες στα όρια μιας κοινότητας / έθνους / ένωσης, οι "εξωτερικοί" παράγοντες / προμηθευτές, επιδρούν θετικά ή αρνητικά στην αξια του καθε νομίσματος.

Μιά οικονομία που είναι παραγωγική, και παράγει πλέον των αναγκών της επιπλέον και καλύπτει και ανάγκες άλλων , αποκτά ισχυρό νόμισμα, όρα πχ Κίνα. Το αυτό ισχύει πχ για ενέργεια, ήταν οι περελαιοπαραγωγοί, που με την μεταβολή του μίγματος ενέργειας, ανανεώσιμες / αέρια / ατομικά, έπαψαν να είναι οι "διοικούντες", και με την εξέλιξη των διαδικασιών, βασίζονται σε άλλους, πχ αυτοματισμούς / τεχνολογία, και τα σκάνε για να έχουν την υπηρεσ΄λια αυτή που δεν έχουν δική τους.

Η "οικονομία" είναι κυκλική, αναπτύσσεσαι και μετά αποκλιμακώνεσαι, γιατί κάποιος άλλος αναπτύσσεται πιο πολύ από εσένα, και γίνεσαι Νο 2, Νο 3, κλπ.

Η ανάπτυξη αν δεν είναι συνεχής και με βάσεις, χωλαίνει, οπότε, .........κλαίς.

Και στα δύο πάτος είμαι

Στάλθηκε από το SM-S908B μου χρησιμοποιώντας Tapatalk

Βάση αυτών που είδα, ένας από τους χειρότερους προέδρους ήταν ο Ρηγκαν, επειδή κατάργησε το νόμο που,έλεγε ότι για όσο χρήμα κυκλοφορεί, πρέπει να υπάρχει και ο ανάλογος χρυσός από πίσω.


Στάλθηκε από το SM-S908B μου χρησιμοποιώντας Tapatalk