Στάλθηκε από: Sakism
« στις: Σήμερα στις 14:49:00 »Και ενα ελαφρυ γυαλισματακι το θελει
Στάλθηκε από το SM-S938B μου χρησιμοποιώντας Tapatalk
Στάλθηκε από το SM-S938B μου χρησιμοποιώντας Tapatalk
Στάλθηκε από: Wolf-
« στις: Σήμερα στις 14:34:14 »Εγώ έπεσα νωρίς με μηχανή φίλου... ξενέρωσα και δεν συνέχισα...!!!
Μόλις είχα πάρει το δίπλωμα και έψαχνα για μηχανή.!
Μόλις είχα πάρει το δίπλωμα και έψαχνα για μηχανή.!
Στάλθηκε από: Giorgos_I
« στις: Σήμερα στις 14:23:26 »Ναι ρε... μια χαρά...!
Πάνε χρόνια.
Δυστυχώς μηχανή=κάποια στιγμή θα πέσεις..
Ετσι είναι. Οταν άρχισα και εγώ την "μηχανή" στα σοβαρά, όχι βολτίτσες με μηχανές άλλων, Kreidler, Solex, Honda 50 κλπ, αλλά με δική μου, μου είχαν πεί
- Θα πέσεις. Σίγουρα. Και το πρώτο πέσιμο, ή θα σε αποτρέψει ή θα σε ωριμάσει. Και μην ξεχνάς, όταν είσαι με μηχανή, να θυμάσαι ότι ή ΔΕΝ σε βλέπουν, ή ΑΔΙΑΦΟΡΟΥΝ, οπότε, δίνεις προτεραιότητα σε όλους.
Και φυσικά έχω πέσει και εγώ, 3-4 φορές, ευτυχώς χωρίς κακά αποτελέσματα. Το πιο σοβαρό, όταν με τράκαραν από πίσω, ( στην Μητροπόλεως ) και πήγα 25 μέτρα μακρυά. Με την μηχανή καπάκι.
Ευτυχώς, λόγω σωματοδομης και επειδή δεν κτύπησα σε πεζοδρόμιο / κολώνα, την γλύτωσα και τότε. 
Στάλθηκε από: Giorgos_I
« στις: Σήμερα στις 14:05:26 »
Η Seiko ανέκαθεν έβγαζε ρολόγια με την φήμη σκληροτράχηλου εργαλείου.
Ισχύει !
.gif){kind=small}
Εχω δεί ρολόγια που επιβωσαν καταστάσεων που δεν μπορεί κανείς να τις φανταστεί. Οικοδομή - λάσπες - σοβάδες - ηλεκτροσυγκολλήσεις - λάδια / πετρέλαια κλπ. χώρια τα αλάτια - κτυπήματα κλπ. αγροτικές εργασίες σε στύλ Ζορμπά, που δεν ξεχώριζε το γράψιμο από το σκάψιμο.
Οντας τα τυπικά ρολόγια που έφερναν οι ναυτικοί από τα μπάρκα τους, με τις βαλίτσες γεμάτες για όλα τα μέλη των οικογενειών τους - στενής και ευρύτερης - μιλάμε για δεκαετίες τέλη '60 s γεμάτα '70' s, τα ρολόγια αυτά μπήκαν σε καρπούς που έως τότε δεν είχαν δει ρολόι, μια και λόγω της οικονομικης κατάστασης της Ελλάδας τις εποχές εκείνες, ένα ρολόι αποκτούσε κανείς στην ζωή του, συνήθως Ελβετικό Venus, Ω, Tissot και κάποιες πιο δεύτερες, και ήταν μερικές φορές και δώρο γάμου.
Τα Ιαπωνικά αυτά, με κύριο όγκο από την SEIKO, και δευτερευόντως από CITIZEN, Orient κλπ. εκτόπισαν τους Ελβετούς, και φορέθηκαν σε πολλούς καρπούς. Φυσικά, με την τότε "γνώση", εννοείται ότι δεν τα πρόσεχαν, και κάποια από αυτά έφταναν σε αξιολύπητη κατάσταση, αλλά εξακολουθούσαν να λειτουργούν, εννοείται χωρίς σέρβις, που τότε, ειδικά στην επαρχία ήταν άγνωστη λέξη.
Φυσικά, η χρονομετρία τους ήταν απο απαράδεκτη ως τραγική, αλλά, τι σημασία είχε όταν λίγοι ήταν αυτοί που βασίζονταν στο ρολόι για να οργανώσουν την ζωή τους. Θυμίζω ότι έχω και εγώ ένα SEIKO Sports Quartz 100 του 1978, που έχει υποστεί την ταλαιπωρία που υφίσταται πλέον το Casio Duro ( όλα τα ρολόγια μου έτσι χρησιμοποιούντο
) και ζεί ακόμα. 
Για να μην πάρω την "δόξα" του Samurai, σταματώ εδώ, αφού συμφωνήσω ότι τα SEIKO, που κάποτε ήταν και φτηνά, είναι ρολόγια αντοχής.
Στάλθηκε από: Wolf-
« στις: Σήμερα στις 13:06:27 »Ο άνθρωπος είναι καλά ?Ναι ρε... μια χαρά...!
Πάνε χρόνια.
Δυστυχώς μηχανή=κάποια στιγμή θα πέσεις..
Στάλθηκε από: Giorgos_I
« στις: Σήμερα στις 12:56:47 »..............
Μια άσχημη πτώση από τη μηχανή με σύρσιμο στην άσφαλτο...! Κι όμως.. το ρολόι είναι εκεί, ζωντανό! Μια αλλαγή στεφάνης χρειάζεται μόνο κατά την γνώμη μου και έγινε τζιτζι.
.............
Ο άνθρωπος είναι καλά ?
Στάλθηκε από: Wolf-
« στις: Σήμερα στις 10:01:03 »Η Seiko ανέκαθεν έβγαζε ρολόγια με την φήμη σκληροτράχηλου εργαλείου.
Εδώ βλέπετε το Samurai του παιδικού μου φίλου και κουμπάρου. Το ρολόι όλα αυτά τα χρόνια το βγάζει από τον καρπό του μόνο όταν κοιμάται και έχει φάει πραγματικά πάρα, πάρα πολύ ξύλο:
Χτυπήματα στη δουλειά,Θάλασσα/αλάτια/βράχια,οικοδομικές εργασίες,ελιές στο χωριό... και κάθε λογής σκληρή και «ακατάλληλη» χρήση!!!!
Το αποκορύφωμα..?!
Μια άσχημη πτώση από τη μηχανή με σύρσιμο στην άσφαλτο...! Κι όμως.. το ρολόι είναι εκεί, ζωντανό! Μια αλλαγή στεφάνης χρειάζεται μόνο κατά την γνώμη μου και έγινε τζιτζι.
Παραθέτω μερικές φωτογραφίες για να δείτε πώς είναι σήμερα. Για να είμαι ειλικρινής, το θεωρώ πραγματικό τάνκ και μεγαλύτερης αντοχής από το Pelagos..!
Εδώ βλέπετε το Samurai του παιδικού μου φίλου και κουμπάρου. Το ρολόι όλα αυτά τα χρόνια το βγάζει από τον καρπό του μόνο όταν κοιμάται και έχει φάει πραγματικά πάρα, πάρα πολύ ξύλο:
Χτυπήματα στη δουλειά,Θάλασσα/αλάτια/βράχια,οικοδομικές εργασίες,ελιές στο χωριό... και κάθε λογής σκληρή και «ακατάλληλη» χρήση!!!!
Το αποκορύφωμα..?!
Μια άσχημη πτώση από τη μηχανή με σύρσιμο στην άσφαλτο...! Κι όμως.. το ρολόι είναι εκεί, ζωντανό! Μια αλλαγή στεφάνης χρειάζεται μόνο κατά την γνώμη μου και έγινε τζιτζι.
Παραθέτω μερικές φωτογραφίες για να δείτε πώς είναι σήμερα. Για να είμαι ειλικρινής, το θεωρώ πραγματικό τάνκ και μεγαλύτερης αντοχής από το Pelagos..!