Κοίτα να το χαρείς Γιώργο Φράγκο όσο το χαρήκαμε οι παρευρισκόμενοι!
Να πω επισήμως ότι εγώ δεν μέτρησα παραπάνω από 4 φορές που έπεσε το ρολόι, και μία που το πάτησε ο wolf την ώρα που του το έσπρωχνα να το μαζέψει από κάτω (φορούσα κάτι ελαφριές doctor martens) γιατί καταλάθος μου έφυγε το μαχαίρι τη στιγμή που έκοβα το μπριζολάκι αλλά είμαι σίγουρος ότι το κρύσταλλο του Mido είναι ζαφείρι. Δεν το χάραξε το μαχαίρι. Για να μην υπάρχουν αμφιβολίες περί του κρυστάλλου, για αυτό τα λέω.
Χαχαχαχαχα.
Την ίδια ώρα τράβαγα από τον PIT το Vostok με το ένα χέρι και με το άλλο το breitling του λύκου.. ενώ ταυτόχρονα τα μάτια μου κοιταγαν το Seiko του Watchman!!!
Παράνοια!!!
....και μέσα σε όλα αυτά, μας έπεσε το ρολόι χωρίς να το καταλάβουμε, μέσα σε ένα πιάτο, στην σάλτσα μουστάρδας, την ώρα που τα μάζευαν για να φέρουν το γλυκό, και πήγε στα σκουπίδια με τα αποφάγια. Εκεί, το δάγκωσαν κάτι σκυλοι, μέχρι που το καταλάβαμε και το αναζητήσαμε,, και το βουτάει ο σκυλος μαζί με το χοιρινό φιλετάκι , του πετάμε πέτρες, το αφήνει, πάμε να το μαζέψουμε από τον δρόμο, ακούγεται παρατεταμένο κορνάρισμα, κάνουμε στην άκρη και περνάει δίπλα μας το απορριματοφόρο του δήμου αλλά ατυχώς από πάνω από το ρολόι. Το βλέπουμε έτσι και μας πιάνουν τα κλαματα.
Σάλτσες μουστάρδας, δαγκωματιές, αποτύπωμα από λάστιχο φορτηγού. Απελπισία.
Μας λυπήθηκε ο ταβερνιάρης, και για να επανορθώσει, το αρπάζει, και το πετάει μέσα στο πλυντήριο των πιάτων, για να το καθαρίσει.
Κλαμα εμείς,
πάει το ρολόι, τι θα κάνουμε τώρα.
Και μας το φέρνει κάποια στιγμή ο ταβερνιάρης, το βλέπουμε και
έγινε πάλι ..............σαν καινούργιο.
Ευτυχώς, που ήταν τελικά το ρολόι του Ευρυάνακα,
το Casio to G-Shock, και όχι το Mido, γιατί μας έβλεπα να ζούμε νέες περιπέτειες.
Πιο ήρεμο και άκακο και από πρόβατο. 
