Στάλθηκε από: STF
« στις: Νοέμβριος 13, 2016, 00:37:33 πμ »Γιώργο ευχαριστούμε πολύ για την ανάρτηση με τα αποφθευγματά του. Το τραγουδι dance me to the end of love το πρωτάκουσα ένα βράδυ ξαπλωμένος στο κρεβάτι μου με ακουστικά απο ένα τρανζίστοράκι. Τότε (1984) υπήρχαν μόνο οι κρατικοι ραδιοσταθμοί κ οι ερασιτέχνες-πειρατές. Εγω λοιπόν λατρευα να ακούω τους "πειρατές" οχι μόνο για τα προγραμματα που έκαναν αλλά κυρίως για τις βραδυνές τους συζητήσεις. Έτσι λοιπόν ένα βραδυ με το ραδιοφωνάκι στο κρεβάτι κ τα ακουστικά ακούω τον "πειρατή" να λέει αν βρείτε ποιός είναι ο τραγουδιστής θα σας κάνω κάποιο δώρο ή κάτι τέτοιο τελοσπάντων. Παίζει λοιπόν το τραγούδι κ μένω εκστασιασμένος... 14 ετών κ τι να καταλάβω... όμως η φωνή κ η μουσική μου αρκούσε... Απο τότε τον παρακολουθούσα... όσο γινόταν... Με θλίβει ο θάνατος του όμως είναι το πιο σίγουρο πράγμα που υπάρχει... το τέλος.
Αυτό όμως που με απογοητεύει περισσότερο είναι οτι στον καλλιτεχνικό κόσμο "φεύγουν" αξιολογοι άνθρωποι με παρακαταθήκη κ δεν βλέπω άξιους αντικαταστάτες. Φτωχαίνει το καλλιτεχνικό στερέωμα κ η εφήμερη δόξα βασιλεύει. Fast food καταστάσεις...
Send using Tapatalk
Αντώνη, το βλέπω αλλιώς και δεν στεναχωριέμαι, γιατί καλλιτέχνες σαν τον Cohen "ζούνε" για πάντα!


