Ρολογότσαρκες

[Tangerine Dream]

Το ρολόϊ λοιπόν παραγγέλθηκε, αλλά πριν γίνει αυτό έπρεπε να σιγουρέψω το ότι μπορώ να το φέρω εδώ.
Πώς όμως;

Αγορά tax free από Ιαπωνία. Κερδίζεις ακόμη περισσότερο, δηλαδή.

Στην Κίνα όμως δεν στέλνουν.

Μα... ...έχουμε το Hong Kong εδώ δίπλα μας, μία-μιάμιση ώρα με το high speed train.

Και το σ/κ 08-11 Μαΐου θα πάω με την κοπέλα μου για να δει κι αυτή τούτη τη μεγαλούπολη.


Hong Kong, Admiralty

Χμμμμ. Τί μπορώ άραγε να στήσω.

Παίρνω τλφ τον Ιάπωνα (άψογος σε όλα στο σύνολο της διαδικασίας).

"...Στέλνουμε σε Hong Kong και Macau, δεν στέλνουμε όμως σε ξενοδοχεία ή σε διεύθυνση που δεν υπάρχει παραλήπτης για να υπογράψει..."

Μάλιστα.

Άρα πρέπει να στήσω διεύθυνση στο Hong Kong. Ωραία.

Ξεκινώ το ψάξιμο, "...virtual office or personal address Hong Kong..."

Μέσα σε δυό μέρες το λύνω το θέμα, οικονομικά.
Ούτε να στήσω εταιρεία (το ΗΚ είναι ιδιαίτερα γνωστό για την ευκολία με την οποία στήνεις remotely Εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης), ούτε να μπω σε έξοδα με τυπική ενοικίαση μοιραζόμενου χώρου γραφείου.

Βέβαια το σύστημα δεν είχε δοκιμαστεί, αλλά πάντα για όλα υπάρχει μία 'πρώτη φορά'.
Αν δεν τολμήσεις, δεν θα μάθεις.

Ο Ιάπωνας συνενοημένος, πακετάρει το ρολόϊ και αναμένει υπομονετικά να λάβει εντολή διεύθυνσης όπου θα σταλεί το πακέτο στο ΗΚ.
Μου διαμηνύει πως η FedEx παραδίδει σε 1-2 μέρες, οπότε υπολογισμένα έτοιμοι κι από εδώ.

Στις 08 Μαΐου προγραμματισμένο να κατέβω ΗΚ αλλά βλέπω την αργία στις 04 και 05 Μαΐου που έχουμε εδώ, οπότε συντομεύω διαδικασίες και ανοίγω νέα περιπέτεια.
Τηλεφωνώ στη νέα διεύθυνση που έχω στήσει και μου λένε ότι θα είναι ανοικτοί 04 και 05 του μήνα, δεν έχουν αργία στο ΗΚ.

Δίνω σήμα να φύγει το ρολόϊ από Ιαπωνία.

Φεύγει το πακέτο Πρωτομαγιά από Tokyo, βλέπω από το tracking ότι Σάββατο πρωΐ 02 Μαΐου είναι στο ΗΚ.
Δεν υπάρχει τελωνείο, φυσικά, ούτε δασμοί, ούτε τίποτε.

Δεν την αφήνεις ποτέ, μα ποτέ, την tax-free ζωή - δεν υπάρχει τίποτε πιό εθιστκό.

Υπολογίζω Δευτέρα 04 Μαιου - Τρίτη 05 Μαιου θα κάτσει η παράδοση του πακέτου.
Τζιράρω και κλείνω εισητήριο για Δευτέρα, παίρνοντας το ρίσκο ότι το πακέτο θα παραδοθεί εκείνη τη μέρα, και μάλιστα ως κάποια ώρα (διότι την ίδια μέρα είναι να γυρίσω πίσω - τα τρένα γεμάτα λόγω αργίας).

Δευτέρα πρωΐ έρχεται ο οδηγός να με πάει στο σταθμό του τρένου, μία ώρα δρόμο.

Οικονομική θέση στο τρένο, που δεν το συνηθίζω, αλλά ποιός νοιάζεται.
Το Day-Date 40 πάντα μαζί μου από εδώ και στο εξής.
Το έχεις για να το φοράς, είναι παντός καιρού, και διαλέχτηκε στοχευμένα λευκό για να μην τραβά πολύ προσοχή.

[Tangerine Dream]

Φθάνω ΗΚ.

Ρίχνω μιά ματιά στο κινητό, "Package Delivered" μας λέει η FedEx.
Bingo.

Άρα πάμε πρώτα να παραλάβουμε, και μετά στη boutique όπου έχω παραγγείλει λουριά και pin buckle.
Όλοι προγραμματισμένοι και σε αναμονή.

Περνώ έλεγχο διαβατηρίων Κίνας, τελωνείο, ουδέτερη ζώνη, έλεγχο διαβατηρίων ΗΚ, ο δρόμος ελεύθερος.
Όλα υπόγεια. Και τί δεν έχουν σκάψει εκεί στην Kowloon.



Δύο γραμμές μετρό και ο μεγάλος σταθμός με τα high speed trains, όλα το ένα δίπλα στο άλλο - με retail χώρους από πάνω...
Δουλεύουν τα πάντα ρολόϊ όμως.
Κόσμος πολύς.

Στον δυσθεώρητο και εσωτερικά πολύπλοκο σταθμό υψηλής ταχύτητας τρένων ΗΚ West Kowloon έχει τρία μεγάλα εμπορικά συγκροτήματα που είναι διασυνδεδεμένα μεταξύ τους.

Περπατώντας προς το σταθμό του μετρό, περνώ δίπλα από μία multi-brand boutique.
Βλέπω στη βιτρίνα Moser και Parmigiani Fleurier.

Δεν έχω χρόνο διότι είμαι σε διατεταγμένη αποστολή, το τρένο της επιστροφής φεύγει στις 5 παρά 10, κι η ώρα είναι 11.
Προβλέπω όμως όλα να τρέξουν ομαλά, οπότε στην επιστροφή θα σταματήσω εδώ να δω τα Moser κυρίως, και τί έκπτωση δίνουν.

Κι έτσι τελικά έγινε.

Φθάνω ένα σταθμό του μετρό πιό κάτω. Έχουμε περάσει απέναντι, στο 'νησί'.
Το ΗΚ χωρίζεται (από θάλασσας) στο βόρειο τμήμα (το λεγόμενο και ως mainland, ή Kowloon) στο νότιο, που είναι το λεγόμενο HK island.


Central. Αριστερά στη φωτό μόλις φαίνεται το One IFC HK.

Σε τέσσερα λεπτά έχω βγει από το σταθμό και είμαι στο κτίριο που είναι τα γραφεία της εταιρείας στην οποία έχω νοικιάσει ταχυδρομική διεύθυνση.
Μου έχει ήδη έλθει ειδοποίηση μέσω email με φωτό του εισερχόμενου πακέτου.

Είμαι χαμογελαστός στην κοπέλα της ρεσεψιόν, η πραγματικά θετική αλλά και επιτηδευμένα γλυκιά ομιλία είναι όπλα που πάντα μπορεί να σου χρειαστούν ανά περίπτωση διότι ποτέ μα ποτέ δεν ξέρεις τί θα συναντήσεις.

Οι εποχές που κατέβαινα και περίμενα σαν το βλάκα, με ευγένεια, να πάνε τα πράγματα 'όπως πρέπει' έχουν περάσει ανεπιστρεπτεί.
Καταστάσεις θα πάνε στραβά, άνθρωποι θα είναι κακοδιάθετοι ή μη διαθέσιμοι, διαδικασίες δεν θα είναι πάντα ομαλές.
Άρα όταν θες να πάρεις κάτι πρέπει πάντα να μεταχειριστείς όποιο τρόπο χρειαστεί για να φθάσεις στο επιθυμητό αποτέλεσμα, αρκεί να μην παρανομήσεις ή να μην κάνεις κακό σε άλλους.

Ο (USA-based) πάροχος μέσω του οποίου έχω στήσει την ταχυδρομική διεύθυνση απαιτεί verification του διαβατηρίου μου μέσω notary διαδικασίας, ήτοι σαν να λέμε μέσω επίσημης επικύρωσης συμβολαιογραφικού τύπου. Δεν το έχω κάνει, κι ούτε πρόκειται. Έχω κατέβει να πάρω το ρολόϊ, θα το πάρω, και μετά δεν πρόκειται να ανανεώσω τη διεύθυνση ($20 το μήνα).

Η κοπέλα μου λέει "...Είναι και η επικύρωση που πρέπει να κάνετε για την ταυτότητά σας..."
Το ξέρει το σύστημα.

Της λέω ότι δεν το έχω κάνει ακόμη λγω του ότι είναι η πρώτη φορά που παραλαμβάνω πακέτο.
Μπαίνω στη ιστοελίδα του παρόχου και προσποιούμαι τον μη εξοικειωμένο, για να μαρκάρω το πακέτο προς παραλαβή κλπ.
Με βοηθά και χαμογελά.

Της ζητώ πληροφορίες για αν κάνω mailbox απευθείας μαζί τους, όπως και να κάνω incorporation εταιρείας.
Μου φέρνει χαρτιά με τις πληροφορίες.

Εντάξει, συνεχίζει, πρέπει να το κάνετε αυτό με το διαβατήριο.
Ζητά το διαβατήριο να βγάλει φωτοτυπία. Πάμε καλά.
Φέρνει το πακέτο από μέσα.

Σε τρία λεπτά έχυμε τελειώσει.
Είπαμε, μην τον είδατε.

[Tangerine Dream]

Η ώρα μία παρά τέταρτο κι έχω ήδη καθαρίσει με το βασικό κομμάτι της σημερινής άσκησης.

Πάλι πίσω στο μετρό. To κουτί από Ιαπωνία παραμάσχαλα.


ΗΚ island side κάτω, και πάνω το Kowloon.

Ένα ακόμη σταθμό πιό πέρα (Admiralty) είναι στο Pacific Place η boutique Blancpain όπου θα παραλάβω τα XL λουριά.

Λέβελ του, λέβελ θρι, περνώ γύρω-γύρω από ένα 'Καφέ Αρμάνι' ντυμένο στα γαλάζια (κει όπου σου χρεώνουν τον καφέ 25 Ευρώ).
Είχε και στο Ντουμπάϊ τέτοια.
Στο Ντουμπάϊ που ήθελε να ανοίξει υποκατάστημα κι ο ...Αντωνάκης.

Με χαμηλά ταβάνια το Pacific Place.
Κάτι καλοντυμένοι Χογκονέζοι, με designάτα γυαλιά και τις κυρίες τους, απολαμβάνουν lunch.
Εγώ τρέχω.

Παραδίπλα είναι μία πραγματικά κρυμμένη είσοδος για το JW Marriott.
Αγαπημένος ο μπουφές και το High Tea του 'ιδίου καταστήματος' στη Σιγκαπούρη.
Το 'High Tea' είναι απομεινάρι της colonial εποχής που έστησαν οι Άγγλοι.
Τρεις με πέντε το απόγευμα Σαββάτου μπουφές, κάτι ενδιάμεσο από lunch και dinner.

Βρίσκω τη μπουτίκ μετά από κανένα πεντάλεπτο.
Μπουκάρω μέσα με το κουτί στα χέρια.
Ευχάριστος και κοινωνικότατος ο manager, μικρό μαγαζάκι μ'αυτά τα χαμηλά ταβάνια.

Έρχεται και μιά κοπέλα να βοηθήσει.
Kitman, το μικρό της. Μα, κίτμαν; Τί θα πει κίτμαν; Τί γίνεται 'δω ρε παιδιά;

Αλλά ας είναι. Τί με νοιάζει εμένα τώρα...



Ο manager της boutique φορά FF Ti 45-άρι, μπλε.
Εξαιρετικό, παντός καιρού και επιστασίας. Σύντομα, ίσως.

Πιάνουμε την κουβέντα.
Ζητώ κοπίδι να ανοίξω το πακέτο από το House Kihiroba.

Η κίτγούμαν ετοιμάζει τα λουριά που έχουν σε κράτηση, βγάζει όλη την κασετίνα έξω με ό,τι έχουν.
Περνούν κάποια δέκα, είκοσι, τριάντα λεπτά.
Δύο λουριά τα έχουν καινούργια (ανέγγιχτα) μέσα σε συρτάρι, για τα άλλα δύο που θέλω παίρνουν τλφ στην αποθήκη, θα τα φέρουν και θα τα παραλάβω στις 08 Μαΐου που θα κατέβω για σ/κ.

Κρατάνε και το κουτί, δε το ρίχνω το ζάρι να πάω να περάσω πίσω στην Κίνα με ρολόϊ + κουτί/χαρτιά πάνω μου, θα με κάνουν κόσκινο αν με σταματήσουν.

Συζητάμε και περί του watch industry, αυτός έχουν δει αρκετά τα μάτια του είκοσι χρόνια που δουλεύει...
Στο ΗΚ ζει και κυκλοφορεί πελατεία με πολύ βαρία κομμάτια.

Η κίτγούμαν έρχεται στα αριστερά μου, λίγο πριν φύγω.
Σκύβοντας μου έχει τοποθετήσει τα δύο κουτιά του Ιαπωνέζου (double box) παρατεταγμένα εξ'αριστερών μου, ώστε να τα επιθεωρήσω χωρίς να σηκωθώ ή κουνηθώ.
Να επιβεβαιώσω ότι τα κουτιά έχουν μέσα μόνο το bubble wrap και τίποτε άλλο, ότι δηλαδή δεν έχω ξεχάσει τίποτε...

Εξυπηρέτηση που ούτε στον πιό ιδανικά πλασμένο κόσμο σου δεν την βρίσκεις στην Ευρώπη.
Εγώ ακόμη καθισμένος, μιλώ με τον manager.
Έχω πιεί ήδη δύο Ιταλικά κρύα νερά.

Κλείνω την ιστορία στα γρήγορα, χαιρετώ, κι αναχωρώ.

Πίσω για το μεγάλο μοντέρνο εμπορικό κέντρο 'Elements' που είναι πάνω από το σιδηροδρομικό σταθμό (από τον οποίο αναχωρώ σε 3 ώρες) όπου και θέλω να περάσω από τη multi-brand boutique που έχει H. Moser & Cie. αλλά κι άλλες μάρκες...

Στη διαδρομή αλλάζω γραμμή μετρό στο σταθμό Central, όπου χωρίς να θυμάμαι εκείνη τη στιγμή το παρελθόν περνώ από τούτο δω το σημείο:


Central MTR, Μάϊος 2026.

Πώς περνούν τα χρόνια. Πατρίδες παντού. Αναμνήσεις που ακόμη συνεχίζονται, που ακόμη γράφονται.


Central MTR, Ιανουάριος 2009.

6,333 ημέρες ανάμεσα στις δύο φωτό.

Κείνη τη μέρα (1η Ιανουαρίου 2009) ήμουν στο ΗΚ για long weekend.
Θυμάμαι είχα πάει στο IFC, στον AD της Rolex που λέγεται Dicksons.
Είχα δει το DEEPSEA στη βιτρίνα, μπήκα μέσα.

Μου το έφεραν να το δω.
Είπα "...Τί έκπτωση κάνετε;"
Μου απάντησαν "...Σε αυτό εδώ κύριέ μου δεν υπάρχει έκπτωση, είναι το δεύτερο κομμάτι που μας έχει έλθει στο Hong Kong, είναι νέο μοντέλο..."

Το πήρα βέβαια. Η ζωή όμως ξετυλίγεται όπως εσύ δεν γνωρίζεις τώρα.
Θα ξετυλιχθεί όποτε κι όπως, απλά εσύ δεν ξέρεις πού ακριβώς θα πάνε τα πράγματα.
Και δεν ξέρεις διότι δεν χρειάζεται.

Συνεχίζω μέσα στο βαγόνι του ΗΚ MTR για το σιδηροδρομικό σταθμό των τρένων υψηλής ταχύτητας, όπου σε περίπου 2 1/2 ώρες αναχωρώ πίσω για Κίνα.

Στο εμπορικό κέντρο 'Elements' εκεί, θα σταματήσω να δοκιμάσω μερικά ενδιαφέροντα κομμάτια σε μία multi-brand boutique.

[makfil]

Κωνσταντίνε, γράφεις ιστορία σε ... επεισόδια ...

Είναι απίθανα θαυμαστή η περιγραφή σου και μας κάνει να νιώθουμε ότι συμμετέχουμε σε όλο αυτό το πολύ καλά προγραμματισμένο ταξίδι για την επίτευξη των επίσης προγραμματισμένων στόχων σου.

Να είσαι πάντα καλά και περιμένουμε τα επόμενα ... επεισόδια ....

[Tangerine Dream]

Φθάνω στη multi-brand boutique.

Μπαίνω μέσα, αρχίζω να κοιτώ τις βιτρίνες. Πολύ ρολόϊ.

Ο χώρος δεν είναι μεγάλος. Είναι στενόμακρος, αλλά όχι πολύ μεγάλος.
Οι βιτρίνες όμως γεμάτες, με πραγματικό στοκ.

Βλέπω Mauritz-Grossman, Laurent Ferrier (τουλάχιστον 7-8 κομμάτια), Girrard-Perregaux (με Laureato Skeleton stainless steel παρακαλώ), Czapek (πάνω από 15 κομμάτια), H. Moser & Cie. (7 κομμάτια συμπεριλαμβανομένων x2 Streamliner και ενός Endeavor Tourbillon). Μιλάμε για στοκ.

Κάτι ψιλο-ταλαίπωροι πωλητές ντυμένοι στα σκούρα μπεζ. Άντε να δούμε.

Δεν πρόκειται να ψωνίσω (είχα τρία εισερχόμενα τις τελευταίες 31 ημέρες), απλά θέλω να δω τί έκπτωση κάνουν στα Moser διότι αυτό είναι σημαντικό για το μέλλον. Ποιοί dealers διαθέτουν στο ΗΚ και τί γίνεται από εκπτώσεις.

Βλέποντας τί μάρκες έχουν, καταλαβαίνω πως είναι ευκαιρία να δοκιμάσω κομμάτια ή κάποια μάρκα που δεν έχω βάλει στο παρελθόν. Πρέπει να κτίσεις πάνω σε ό,τι έχεις ήδη στήσει και αφομοιώσει.

Ζητώ να βάλω ένα Parmigiani Fleurier, όπως και ένα Czapek. Διαλέγω απλά κομμάτια, με ωραίο dial και κατά προτίμηση την ημερομηνία μόνο ως complication.





To PF Tonda έχει τύπου copper dial.
Ωραίο, ραφιναρισμένο κομμάτι, με λεπτομέρειες.

Το μπρασελέ κάπως υποδεέστερο των όποιων προσδοκιών.
Γεροντίστικο design, αίσθηση στο χέρι μέτρια, το clasp όχι κάτι το ιδιαίτερο σχεδιαστικά - υποκειμενικά πάντα σχόλια μέσα από προσωπικές εμπειρίες του υπογράφοντος και μόνιμα σε σύγκριση με διάφορα άλλα κομμάτια που έχω δοκιμάσει ή αποκτήσει κατά καιρούς.

Σαν σύνολο τίποτε το ιδιαίτερο, με δεδομένο ότι όλα αυτά τα ρολόγια δεν πωλούνται σε ευκαταφρόνητες τιμές.

Περνώ στο Czapek.



Λόγω του salmon dial, ζητώ να βάλω τούτω δω που είναι πιό μικρό σε διάσταση.
PASSAGE DE DRAKE SALMON, το αποκαλεί η εταιρεία, στα 38.5mm dia. κάσας.

Έχει και πιό μεγάλο αλλά ας δούμε αυτό πρώτα.
Τιμή κάπου στα €23,000 πριν την όποια έκπτωση.



Τώρα τί να πω, ευδιάκριτο dial, ωραία hour & minute hands, πολύ όμορφη κάσα.
Περίτεχνος μηχανισμός από πίσω.

Μπρασελέ με μεγάλα links, δηλαδή αν θες να αφαιρέσεις ένα-δύο links, θα σου βγει το ρολόϊ ακριβώς στον καρπό, ή θα παίζει;
Η μη ύπαρξη μισών ή 1.25 links δεν βοηθά.

Στα 'συν' ότι το ρολόϊ έχει (α) micro adjustment στο clasp, όπως και (β) παίρνει rubber straps.
Όμως από 'κει και πέρα, δεν βλέπω κάτι άλλο.

Κάνουν στην τιμή εκεί ένα 10%, ίσως και παραπάνω αν πιέσεις, αλλά ειλικρινά δεν πιστεύω πως αυτά είναι ρολόγια που κάτω από τέτοια τιμή έχουν να προσφέρουν κάτι το ιδιαίτερο εκτός κι αν έχεις ήδη μία πολύ καλά στημένη συλλογή και πηγαίνεις για το 7ο ή 8ο κομμάτι.



Το Tonda ήταν τύπου λεπτεπίλεπτο, ήθελα να ζητήσω να αφαιρέσουν τη ζελατίνα για να το κουρδίσω, αλλά μόλις κοίταξα την κορώνα είπα μέσα μου άστο καλύτερα.

Έφεραν καφέ οι άνθρωποι, είχαν μία συμπαθέστατη κυρία in-house που έφερε καφέ και νερό (είπα κρύο νερό και cappuccino κι ήλθε ζεστό και Americano), εντάξει, αλλά τί να κάνουμε, με εμένα 'δεν', αν αυτοί βρουν άλλους να πουλήσυν τα οκτώ ή δεν ξέρω κι εγώ πόσα κομμάτια LF που έχουν εγώ πάω πάσο.

Ούτε τηλέφωνο δεν πήρα, δεν έχει νόημα, στα Moser κάνουν ένα 10% off κι ίσως και παραπάνω με άδεια από τον manager (πλην των x2 Streamliner που είχαν και του rose gold Endeavor Tourbillon που επίσης είχαν).

Έχει το μέλλον. Ρολόγια βρίσκονται στο δρόμο μου, όσα κι ό,τι θέλω, η ιστορία το έχει αποδείξει.

Φεύγω. Περνώ δίπλα από μία μικρή μπουτίκ της Tudor.

Είναι μία τσαχπίνα μέσα. Αρχίζω την πλάκα.

"...Monarch?"

"No stock...", μου λέει.

Άντε ξανά μανάμ απ'την αρχή. Κουβέντα με πωλητές για ρολόγια.

"...Τίποτε από τη νέα συλλογή 2026 έχετε να δοκιμάσω;" λέω.

"...Έχετε δει τη λίστα με τα νέα μοντέλα;", μου ανταπαντά.
Και στρίβει προς εμένα αυτό το βλακο-τάμπλετ που έχουν όλοι οι πωλητές, στη σελίδα των novelties 2026.

Λέω από μέσα μου, με τρολάρουν εδώ πέρα;



Τι να δοκιμάσω, τί να δοκιμάσω.

Έχει όλα τα παλιά. Black Bay bronze, silver, gold, τίποτε από αυτά METAS.
Της το λέω.

"...Μα είναι ξεχωριστά κομμάτια και δεν τα βρίσκετε εύκολα..."

Ρωτώ τί έκπτωση κάνουν. Πέντε τοις εκατό. Εντάξει.

Συνεχίζω την κουβέντα ένα-δυό λεπτά, ο metrosexual τζιτζιφιόγκος εκ δεξιώθεν της δεσποινίδος ελαφροχαριεντίζεται, time to go.
Έχω κάνει 16,300 steps και θέλω να φάω κάτι και να πάω σπίτι μου.



Αυτή λοιπόν ήταν άλλη μία βόλτα με δοκιμές, αναμνήσεις, συζητήσεις.
Ούτε η πρώτη, ούτε η τελευταία...

[Giorgos_I]

Υπέροχος !

Το τι είχε μέσα το πακέτο δεν είδαμε !

ή είδαμε και δεν το κατάλαβα ?

Περιμένουμε την συνέχεια 

[Tangerine Dream]

To πακέτο είχε ένα καινούργιο Blancpain Fifty Fathoms Bathyscaphe ceramic.
Το ρολόϊ αγοράστηκε σε εξαιρετική τιμή, άνω του 50% off της τιμής λιανικής και με πλήρη χαρτιά/κάρτα.

Ο Ιάπωνας είχε το κουτί με όλα τα σχετικά μέσα σε κούτα, είχε βάλει χοντρό bubble wrap στα 2/3 της κούτας εξωτερικά, και όλο αυτό ήταν μέσα σε δεύτερη κούτα.
Κλασικό πακετάρισμα ασφαλείας από dealer που προσέχει.

Κάποια στιγμή που είχαμε εκεί πιάσει την κουβέντα στη μπουτίκ της ΒΡ, θυμήθηκα να σετάρω το ρολόϊ.
Το πιάνω στα χέρια μου και καταλαβαίνω ότι ώρα και ημερομηνία είναι σωστά - δεν θέλει ρύθμιση.

Με 5 μέρες power reserve και με τον Ιάπωνα που το έστειλε την Παρασκευή, ήταν λογικό το ρολόϊ να είναι στην ώρα του.
Full marks σε όλα τα επίπεδα.

Η μπουτίκ τηε ΒΡ είπε ότι το Swatch Group θα τιμήσει την εγγύηση για 5 χρόνια κανονικότατα ασχέτως του ότι ο Ιάπωνας grey dealer δίνει ο ίδιος μόνο 2 χρόνια δικά του.

Δεν τράβηξα φωτό του κουτιού ή unboxing κλπ., δεν με πολυενδιαφέρουν ούτε πιστεύω έχει νόημα, τη δουλειά μου ήθελα να κάνω καθότι ήμουν στο τρέξιμο. Το ρολόϊ όμως είναι στο άλλο νήμα 'φόρεσα σήμερα'.

Το κουτί έμεινε πίσω και θα το πάρω την Παρασκευή που θα κατέβω πάλι ΗΚ.
Μαζί με το κουτί θα πάρω και άλλα δύο λουριά για το ρολόϊ από τη μπουτίκ.

Τα Czapek, Parmigiani και λοιπά αυτού του επιπέδου είναι για τύπους που όπως προανέφερα είτε παραψάχνουν το εξεζητημένο, είτε έχουν 6-7 καλά αλλά πιό mainstream κομμάτια και πάνε μετά για το αρκετά διαφορετικό. Δηλαδή για να είμαι ευθύς και σύντομος, πιό καλή, πολύ καλύτερη εντύπωση μου έκανε το OctoF της Bulgari σε τιτάνιο. Θα το αγόραζα άνετα έναντι Czapek και PF. Αλλά αυτό είναι προσωπική άποψη.

Ως ότου φθάσουμε εκεί ας έχουμε την υγεία μας, ας έχουμε ένα-δυό κομμάτια σαν πρώτες επιλογές να καλύψουν θεμελιώδεις 'θέσεις' στην ομάδα (beater, diver, dressy, χρυσό, κ.ο.κ.), και κατόπιν βλέπουμε.