Η εξελιξη που έφεραν οι Ρώσοι στο μηχανισμό που έμεινε σχεδόν απαράλλακτος για 150 περίπου χρόνια ήταν ότι έπαιρναν τις μηχανικές ταλαντώσεις των δευτερολέπτων και τις μετέτρεπαν σε ηλεκτρικό σήμα για να περάσουν τη πληροφορία σε αλλά όργανα του πλοίου (φαίνονται οι έξοδοι στο κάτω μέρος της μεταλλικής κασας).
Δεν το λύνεις να το δούμε και μέσα ?
Θα πρέπει να έχει ηλεκτρομαγνητικό pick-up, για να δίνει παλμό.
Θα έχει ενδιαφέρον.
Και να προσθέσω / συμπληρώσω ότι, ό όλος μηχανισμός ανάρτησης, υφίσταται ώστε να παραμένει οριζόντιο το ρολόι, στις διάφορες κινήσεις ενός πλοίου.
Η ξύλινη θήκη ήταν ειδική κατασκευή για να προστατεύει το μηχανισμό σε συνδυασμό με τη χρήση μπρουντζινων δακτυλίων που λειτουργούσαν ως αποσβεστηρες των κραδασμών .Χρονολογια κάπου στο 1958.
Και εσωτερικά, πιθανολογώ ότι έχει θωράκιση μαλακού σιδήρου, ωστε να μην επηρρεάζεται από τον μαγνητισμό του μεταλλικού κύτους, που προφανώς επιδρά αρνητικά στην λειτουργία.
Μετά την εγκατάλειψη των ξύλινων σκαφών, και την ναυπήγηση σιδηρών, απεδείχθη απαραίτητη αυτή η προστασία, για να μην υπάρχουν λανθασμένες ενδείξεις.
Την βλέπουμε στις πυξίδες, με τις δύο μπαλίτσες, κόκκινη και πράσινη.
