Σας ευχαριστώ όλους έναν-έναν και ξεχωριστά.
Οι πρώτη γενική εντύπωση είναι ότι το ρολόι είναι μικρό. Μικρότερο τουλάχιστον από ότι φαίνεται στις φωτογραφίες.
Το vintage look του ενισχύεται από το γεγονός ότι το dial έχει, ένα "τσικ", μεγαλύτερη απόσταση από το κρύσταλλο από ότι στα υπόλοιπα ρολόγια, ελέω του εσωτερικού δακτυλίου που είναι λιιιγο τσιμπημένος σε ύψος καθώς και από το ότι το dial font είναι σχετικά μικρό.
Η πρασινούλα λουμινόβα, σε συνδυασμό με την έντονη αντίθεση του πορτοκαλί λεπτοδείκτη βάζει το χρωματικό αλατοπίπερο στον καμβά του ρολογιού.
Το κάτω μέρος της κάσας δεν με τρελαίνει και η άποψη μου είναι ότι δεν είναι και τόσο βολικό στο χέρι λόγω μεγέθους (νομίζω ότι «κάθισμα στον καρπό» σαν του doxa δεν υπάρχει σε καταδυτικά ρολόγια με αντίστοιχη vintage αισθητική), ωστόσο το παράδοξο είναι ότι το ρολόι από το πλάι και με την βοήθεια του bezel – ειδικά από την μεριά της κορώνας – είναι όμορφο.
Όσο αφορά το λαστιχένιο λουράκι σε στυλ seiko, απλά θα αναφωνήσω: what a lemon!!
Είναι σαν να ακούς Καζαντζίδη σε lounge bar, και απλά το χαρακτηρίζω ως μια εξαιρετικά ατυχή επιλογή της squale.
Το δικό μου συνοδευόταν από ένα φτηνό και σκληρό λαστιχένιο tropic (βλέπε φωτό) το οποίο κάνει τα κινέζικα βασανιστήρια να φαίνονται παιχνιδάκι.
Χάρη, Αντώνη και λοιποί συγγενείς, βοήθειααααα.....
