Στις αρχές του νήματος, δήλωσα τι θα ήθελα πχ να είχα εγώ, σαν 3 ρολόγια.

Αλλά, η έννοια, αλλοιώθηκε, και το νήμα όπως το καταλαβαίνω μέσα στην γεροντική μου άννοια,

έγινε, ............συλλογή, που θα καμαρώνουμε
και ΔΕΝ θα φοράμε, αλλά θα έχουμε και ..............άλλα 5-10-15.
Αυτά ειναι για τη συλλογή , δηλαδή αυτά που θα κρατούσα και θα χαιρόμουν για πολλά χρόνια
Για την καθημερινότητα σίγουρα 2-3 μουλάρια φτηνα και ανθεκτικά , όμως αυτά δεν τα θεωρώ συλλογή
Δεν έχουν καμία συλλεκτική αξία απλά εξυπηρετούν
Προσωπικά αντιλαμβάνομαι ότι συλλογή εννοούμε, την "συλλογή" αντικειμένων ( υλικών αγαθών ) που έχουν κάποιες ...........ιδιότητες.
πχ είναι vintage, είναι δύτες, είναι κουρδιστά, είναι χρυσά, είναι της αυτής κατασκευάστριας, είναι ιστορικά στην τεχνολογία, ήταν πρωτοπόρα, κλπ. Εχουν δηλαδή κάποια "σύνδεση" με τις ιδιότητές τους. Από την άλλη, μπορεί να είναι μία συλλογή, με ότι βρίσκουμε, ότι μπορούμε να αφγοράσουμε, ότι μας αρέσει στο μάτι. Οι "προτιμήσεις" εκάστου διαφοροποιούνται, και είναι ο λόγος που υπάρχουν τόσα πολλά διαφορετικά "αγαθά" και "εκφράσεις" τους σε κάθε κατηγορία, από ρολόγια μέχρι είδη σκί, κότερα, αυτοκίνητα κλπ. Οπότε,, εκεί, μιλάμε για "συλλογή", εδώ, πιστεύω ότι μιλάμε για "εργαζόμενα" μέλη.
Εγώ κατάλαβα ότι αναφερόμαστε σε 3 που θα θέλαμε να έχουμε, και θα μας κάλυπταν τις καθημερινές μας ανάγκες, με rotation, ανάλογα με το τι κάνουμε κάθε φορά. Το να έχουμε 3 στο χρηματοκιβώτιο, και να φοράμε άλλα στην καθημερινότητα, είναι κάτι το διαφορετικό. Πάει αυτό.
ή να λέμε
Καλησπέρα!
Προσωπικά πάντα, στην αρχή του νήματος νόμιζα πως έπρεπε να πούμε προτάσεις στον φίλο που άνοιξε το νήμα, μετά είδα πως γράφει ο καθένας οτιδήποτε θέλει, έχει, φαντάζεται, ελπίζει; δεν ξέρω. Δεν θα πω ψέματα, τέτοια ερωτήματα τα βρίσκω, λίγο αστεία να πω;
Η δική μου σκέψη θα ήταν μάλλον: 1) ένα κουρδιστό, 2) ένα quartz, 3) ένα αυτόματο (Rolex, λίγο πριν αποχαιρετήσω τον πλανήτη).
ξεφεύγει από την δική μου λογική.
Χρησιμοποιώ παραθέσεις των φίλων, όχι για να ρίξω λάδι στην φωτιά,

αλλά για να τονίσω ένα χαρακτηριστικό σημείο.
Το ρολόι, Rοlex ή ΡΡ, δεν είναι το επίτευγμα που θα πρέπει να κάνουμε στην ζωή μας ΠΡΙΝ αποχαιρετήσουμε τον πλανήτη. Κάτι τέτοιο θα ήταν ένας στόχος ζωής, πχ να ενέβουμε στο Εβερεστ, να ανακαλύψουμε μια νέα ποικιλία καρότου που δεν την ήξερε κανείς, να βρούμε μία ιατρική μέθοδο για την καταπολέμηση μιας αρρώστιας. Και άλλοι παρόμιοι.

Ενα ρολόι, είναι ένα καθημερινό "αξεσουάρ", που για κάποιους σαν και εμάς, έχει αναχθεί σε μια αγάπη, έχουμε μια εμπλοκή που μας οδηγεί σε έρευνα, σύγκρίσεις, επιλογές, ενώ κάποιον άλλον, ένα απλό όργανο ένδειξης της ώρας, θα ήταν αρκετό.
Σαν καθημερινό αξεσουάρ λοιπόν, πρέπει να το έχουμε και να το χρησιμοποιούμε, και όχι να το αποκτήσουμε λίγο πριν την τελευταία μας αναπνοή.
Και μια και τα Rolex, τα παλαιότερα τουλάχιστον άντεχαν μια και δυό ζωές, το να το αφήνεις για το τέλος, είναι λάθος ΙΜΟ, μια και ΔΕΝ θα το έχεις χαρεί.
Απόψεις μου, και προσέγγισή μου.
( ....και όπως γράφουν και στο Αμερικάνικο ) ....γράφω τώρα φορώντας το Rοlex μου !
