...τα "τουβλάκια", είναι μία νεώτερη "εφεύρεση", για δημιουργική απασχόληση των .........παιδιών ?
Στην δική μου εποχή, για δημιουργική απασχόληση,
τουλάχιστον στους έχοντες τις αυτοκτονικές τάσεις, ήταν ένα άλλο παιχνίδι, με εξαρτήματα και συμπράγκαλα, που το λέγανε Mekano, ή κάπως έτσι.
Ειχε διάτρητα λαμάκια, διαφόρων μεγεθών ( μήκους ) και χρωμάτων, και βιδούλες - παξιμάδια.
Και διάφορα εξαρτήματα, ρόδες, κάποιες επιφάνειες, κλπ.
Με δαύτα, και αν είχες και πολλά, "έχτιζες" παλάτια, και όχι στην αμμο.
Κατασκευές ολάκερες, γερανούς, κτίρια, οχήματα, ένα σωρό, όσο δούλευε η φαντασία και η "αντιγραφή" από τον κόσμο ολόγυρα, είχες θέματα.
Στην μεγαλύτερη παιχνιδούπολη της τότε Αθήνας, επί της Σταδίου, λιγο πιο πάνω από την Πλατεία Κολοκοτρώνη, την
"Πανελλήνιο Αγορά", οι κατασκευές της προώθησης, έπιαναν μέτρα ολόκληρα, και σε τετραγωνικά αλλά και σε κυβικά.
Μετά, αμφανίστηκαν τα Lego, αλλά και τότε, ήταν "φτωχά", με μόνο τουβλάκια χωρίς πολλές δυνατότητες.
Πλέον, βλέπω, έχει από όλα, οπότε, μπορούν να παίζουν όοοοοολοι οι μπαμπάδες
Εχοντας την λόξα και τις τάσεις, με δαύτα έσαχνα τα πάντα, και τελικά, ήταν και οι πρώτες ενδείξεις της μετάπειτα επαγγελματικής μου ενασχόλησης ( .....ψυχιατρείο
).
Ειδκά το τελεφερίκ, ( αντίγραφο ενός που είχα δεί πιτσιρικάς σε ένα ταξίδι της οικογένειας στην Αυστρία ή Ιταλία ), ήταν το hit, και ανεβοκατέβαζα την γάτα μου , από την αυλή στην ταράτσα και πίσω. Και η γάτα, .......καθότανε .
Βασίλη,
@sub50 , ελπίζω να μην σου χαλάω το νήμα, αν ναι, να σβηστεί
Απλώς, να διδάσκονται οι νεώτεροι.
Και κάτι ενδιαφέρον,
https://www.mpav.gr/el/
