Καλημέρα,
Μέλος δεκαμελούς οικογένειας που πρόσφατα είχαν χάσει τη μητέρα τους, έκανε θελήματα για να ζήσει, και συν τοις άλλοις έφαγε και το σπρώξιμο που τον οδήγησε στον πνιγμό. Λες κι ήταν σκουπίδι.
Μάλιστα.
Bέβαια έτσι έλεγε το συμβόλαιο, κι έτσι έγινε.
Όλα αυτά είναι συμφωνημένα από πριν, πολύ δύσκολα αλλάζουν.
Τώρα το καρμικό οφειλούμενο εξοφλήθηκε. Άγιος.
Το επόμενο passenger/Ro-Ro που θα ναυπηγήσουν (όποιος το ναυπηγήσει) θα πρέπει να φέρει το όνομά του, εξ'ολοκλήρου, σε πλώρη και πρύμνη.
Έτσι για να μας θυμίζει ότι το μόνο που χρειαζόταν ήταν να ανοίξουν τα χέρια τους και να τον τραβήξουν προς το γκαράζ του πλοίου - όχι να τον σπρώξουν στο θάνατο. Ήταν τόσο μα τόσο απλό.
Στο μεταξύ εδώ συνεχίζουμε με MT-G, παραμένοντας στο χθεσινοβραδυνό μοτίβο.
Eν αναμονή του Νέου Φεγγαριού στις 14/9, τα νέα φεγγάρια είναι πάντα νέα ξεκινήματα.
Και τούτο 'δω είναι και harvest moon, της εσοδείας. Τί θα φέρει άραγε.
Κάτι νέο εργασιακό, κάτι νέο ωρολογιακό (ίσως αυτό το ελκυστικό "1+1" πακέτο που τελικά δεν ήταν ...GS).
Για να δούμε...
Τις προάλλες στον AD μου άνοιξαν ένα από αυτά τα 'ψυγεία' μάρκας
Buben & Zörweg με δέρμα και ξύλο απ'έξω.
Το ζήτησα.
Λέει, ευχαρίστως.
Πάτησαν το συνδυασμό στο πληκτρολόγιο μπροστά, γύρισαν το τύπου padlock χερούλι, κι άνοιξε.
Είχε και paco abalone φινίρισμα στο αεροπλανικό padlock που ανοίγει την πόρτα (bespoke μοντέλο 'Turbo' αν το ψάξει κανείς).
Τριάντα δύο θέσεις winder για ρολόγια (οκτώ σειρές με τέσσερα σε κάθε σειρά), συν τρία ράφια για κοσμήματα.
Τιμή; 74 χιλιάδες Ευρώ... (ντόϊνγκ)
Τους λέω "...
Ποιοί τα αγοράζουν αυτά τα πράγματα ρε παιδιά;"
Απάντηση "...
Υπάρχουν πελάτες με αρκετά ρολόγια και τα θέλουν όλα μαζί σε ένα ασφαλές σημείο..."
Δεν ζήτησα να βγάλω φωτό, ίσως την επόμενη φορά που θα πάω.
Είπαμε - Άγιος.
Η ζωή είναι μία χορογραφία.
Όλα τα άλλα είναι ήσσονος σημασίας.
Ένα MT-G από το εργοστάσιο στη Yamagata κι ένα GS φτιαγμένο στο Nagano είναι προς το παρόν αρκετά.
Photo credit: NYT
