Βάλαμε λουράκι, μπαταρία και voila!
Το πρώτο μου ρολόι, σίγουρα πριν το 1994, πρώτες τάξεις του γυμνασίου, πρέπει να'κανα δυο μερόνυχτα να κοιμηθώ!
Φυσικά, δεν ξεχνιέται το κατάστημα από το οποίο μου το είχε κάνει δώρο η γιαγιά μου, στην πλατεία της αγίας παρασκευής, δεν γνωρίζω, ωστόσο, αν υπάρχει ακόμα. Μέχρι και την τιμή αγοράς θυμάμαι, 24000 δρχ..
Για χρόνια δεν το έβγαζα από το χέρι μου, συμπεριλαμβανομένου ύπνου και μπάνιου!
Μεγαλώνοντας, κάποια στιγμή μπήκε στο συρτάρι, αλλά κατά διαστήματα άλλαζα λουριά και μπαταρίες και το φορούσα, αν και όχι αδιάλειπτα.
Πρέπει να'χει περάσει μίνιμουμ δεκαετία μέχρι... σήμερα

Ε, μια μικρή συγκίνηση την νιώθεις.
