30 χρόνια ακριβώς πριν, απέκτησα το πρώτο μου GMT Master II.
Θυμάμαι τότε, μπήκα στον AD και ζήτησα μάλιστα να μου βάλουν το 'άλλο' μπρασελέ - αυτό που είχε το fliplock clasp.
Δεν είχα ιδέα τότε τί είναι αυτά τα πράγματα, τί είναι το Sub, ποιές είναι οι διαφορές στα μπρασελέ τους, αν ταιριάζουν τα μπρασελέ του ενός στο άλλο...
16710 'Coke' το απόκτημα, αν θυμάμαι καλά ήταν Z ή W serial. 'Fat lady' ή όχι αν ήταν δεν ξέρω, δεν θυμάμαι, τί σημασία έχει...
Τα χρόνια πέρασαν. Ρολόγια πολλά πέρασαν από τον καρπό μου. Ήρθαν, έφυγαν, κάποια καλώς και κάποια κακώς ή ευκόλως (πάλι κακώς δηλαδή).
Το GMT Master II ήμουν τυχερός που δεν το φορούσα σε ένα ταξίδι στη Βουδαπέστη, το 2008, που με έκλεψαν.
Ήμουν τότε με ένα χρονογράφο Victorinox, Valjoux 7750. Τυχερός εις το τετράγωνο που μου άφησαν τότε και το υπέροχο καστόρινο μπλε Zegna που φορούσα εκείνο το βράδυ.
Τί να το κάνεις. Τίποτε δε μένει. Ενοίκιο πληρώνουμε για ό,τι αγαθά υλικά έχουμε στην κυριότητά μας.
Κοιτώντας πίσω, βλέπω πόσο ευλογημένη πορεία είχα. Τότε δεν καταλάβαινα, τώρα ευτυχώς υπάρχει ενσυνείδηση του πόσο τυχερός ήμουν.
Με ένα και τελευταίο κτύπημα να μένει, απεφάσισα να κάνω στην άκρη την απόκτηση ενός δεύτερου Day-Date, ενός επιβλητικού SkyD, ή ενός απλού αλλά πρακτικότατου ΥΜ σε Oysterflex.
To δεύτερο 50th Anniversary που προσθέτω κέρδισε κυρίως λόγω του ότι προτιμώ να κλείσω τον κύκλο με το ίδιο μοντέλο που τον άνοιξα το 1995, αλλά και λόγω του ότι η ομορφιά της απόχρωσης του νεφρίτη είναι ανυπέρβλητη.
Συνεχίζουμε απολαμβάνοντας αυτά που μας έμαθε αυτό το μακρύ ταξίδι, αλλά και στρέφοντας το βλέμμα μπροστά, σε άλλες περιπέτειες.
