Πλήν εξαιρέσεων δεν νομίζω ότι ισχύει για κανένα από τα "φθηνά" νορμάλ ρολόγια το θέμα της επένδυσης.
Απλό παράδειγμα:
Όπως οι περισσότεροι θα έχετε δεί στο τμήμα των αγγελιών,πουλάω ένα I.W.C. Da Vinci(δείτε λεπτομέρειες στην αγγελία).
Το ρολόι λοιπόν(πέρα του αισθητικού θέματος και της επιλογής του λόγω complications και μηχανής)είχε αγορασθεί και με τον γνώμονα της επένδυσης.
Ε λοιπόν όχι μόνο το πουλάω 7.000€ λιγότερο από ότι το είχα αγοράσει,αλλά δεν υπάρχει και κανένα ενδιαφέρον απολύτως.
Τι να πώ λοιπόν εγώ για επένδυση όταν ένα ρολόι πραγματικά συλλεκτικό(και όχι από αυτά που κατά καιρούς λένε οι εταιρείες L.E.),με 500 κομμάτια παγκόσμια παραγωγή,χειροποίητη in house μηχανή,πλατίνα 950ο,complication δεν έχει ούτε ένα μήνυμα στις αγγελίες?
Επένδυση είναι(τελικά) τα ρολόγια που κοστίζουν πάνω από 300.000€ και που σε μερικά χρόνια σε καμιά ψαγμένη δημοπρασία θα πιάσουν τουλάχιστον τα διπλά.
Ρολόι που το πήρες 1500€ και το πούλησες 2000-2500€ δεν είναι επένδυση,είναι χαρτζιλίκι....
