Δεν συμμετείχα από την αρχή στην συζήτηση και ίσως αυτό που θα πω να είναι εκτός θέματος. Αυτό που σε μένα κάνει πολύ αρνητική εντύπωση, είναι το γεγονός ότι υπάρχουν άνθρωποι που ζουν στο νοίκι και
δεν εννοώ αυτούς που δεν θέλουν (και δικαίωμά τους) να αγοράσουν σπίτι, αλλά εκείνους τους ανθρώπους που ζουν με στερήσεις πολλές στην ζωή τους και που όμως θα επιδιώξουν να αγοράσουν με κάθε τρόπο
ένα ROLEX ή άλλο ρολόι, ή ένα ακριβό αυτοκίνητο, για να αποδείξουν ότι είναι, αυτό που στην πραγματικότητα δεν είναι. Άνθρωποι του φαίνεσθαι, άνθρωποι κενοί, του θεαθήναι. Θα εξαιρέσω μια μικρή ομάδα
που έχουν όνειρο ζωής να αγοράσουν αυτό το ακριβό αντικείμενο και δεν το κάνουν για λόγους επίδειξης, αλλά πραγματικής αγάπης. Πάντως αυτές οι τεχνητές ανάγκες, αυτός ο υπερκαταναλωτισμός, οδήγησαν στην πολιτική των
εξωπραγματικών τιμών της ROLEX, που σιγά σιγά ακολουθείται από όλους.
