Αποστολή από: gkblues στις Νοέμβριος 11, 2016, 08:59:19 πμ
GK..
Αποστολή από: gkblues στις Νοέμβριος 11, 2016, 09:27:14 πμ
GK..
Αποστολή από: STF στις Νοέμβριος 11, 2016, 09:48:31 πμ
Αποστολή από: stavros14 στις Νοέμβριος 11, 2016, 15:32:09 μμ
Στάλθηκε από το D2303 μου χρησιμοποιώντας Tapatalk
Αποστολή από: AntonisCh στις Νοέμβριος 11, 2016, 17:30:50 μμ
R.I.P.
Αποστολή από: gkblues στις Νοέμβριος 11, 2016, 19:32:47 μμ
Όσα μας έμαθε για τη ζωή ο τεράστιος Leonard Cohen
Αποστάγματα σοφίας από ένα μεγάλο ποιητή και συνθέτη που άφησε το μάταιο τούτο κόσμο.
Η ομάδα του AskMen
Mαζέψαμε μερικά από τα πιο σημαντικά πράγματα που μάθαμε από τον μεγάλο Leonard Cohen που μας άφησε λίγες μέρες πριν αλλά μάθαμε σήμερα.
Εάν κάποιος εκφράζει τη μεγάλη τελική ήττα που μας περιμένει όλους, οφείλει να το κάνει μέσα στα αυστηρά όρια της αξιοπρέπειας και της ομορφιάς.
Μόνο στον Καναδά, κάποιος με τη δική μου φωνή θα μπορούσε να κερδίσει το βραβείο του Τραγουδιστή της Χρονιάς.
Δεν θεωρώ τον εαυτό μου απαισιόδοξο. Νομίζω πως απαισιόδοξος είναι αυτός που περιμένει πάντοτε να βρέξει. Εγώ αισθάνομαι ήδη το δέρμα μου βρεμένο.
Ο κόσμος συχνά λέει πως η μουσική μου είναι πολύ «σκοτεινή» και δύσκολη. Νομίζω πως απλά γράφω όσο πιο ειλικρινά μπορώ και είναι υπέροχο όταν άλλοι άνθρωποι ταυτίζονται με τα τραγούδια μου.
Είμαι εχθρός της μοιρολατρίας. Οι περισσότεροι άνθρωποι ανυπομονούν να γυρίσουν σπίτι, να ανοίξουν την τηλεόραση και να κλειδώσουν την πόρτα. Για μένα αυτό είναι ας τα να πάνε.
Χρειάζονται ρωγμές στα πάντα, μόνο έτσι θα μπει το φως.
Το τελευταίο καταφύγιο του ξάγρυπνου είναι το αίσθημα ανωτερότητας απέναντι σε ένα κόσμο κοιμισμένων.
H ποίηση είναι το αποδεικτικό στοιχείο της ζωής. Εάν οι ζωές σας «καίνε» καλά, η ποίηση δεν θα 'ναι παρά στάχτη.
Τα παιδιά έχουν τις ουλές σαν μετάλλια. Οι ερωτευμένοι ως αποκαλύψεις μυστικών. Η ουλή είναι αυτό που εμφανίζεται όταν οι λέξεις γίνονται σάρκα.
Πως να ξεκινήσω κάτι νέο σήμερα, όταν όλα είναι χτες για μένα;
Ποτέ μην αποφασίζεις τίποτα ενόσω είσαι τσαντισμένος.
Υπάρχουν λίγοι άνθρωποι που συγχωρούν αυτά που κάνεις. Και υπάρχουν ακόμη λιγότεροι που αδιαφορούν.
Εάν δεν γίνεις ωκεανός, θα υποφέρεις από ναυτία καθημερινά.
Η πραγματικότητα είναι μία από τις πιθανότητες που δεν μπορείς να αγνοήσεις.
Πάντα προσπαθούσα να είμαι ελεύθερος με τον δικό μου τρόπο.
Όταν μεγαλώνοντας τα μάτια μας είναι συνηθισμένα στη λάμψη, τότε είναι προστατευμένα από τα θαύματα.
Η φήμη μου ως γυναικάς είναι ένα ανέκδοτο που με έκανε να γελάω πικρά στις δέκα χιλιάδες νύχτες που πέρασα μόνος.
Όσο μεγαλώνω, τόσο πείθομαι πως δεν θα είμαι έτοιμος για την τελευταία παράσταση.
Είναι δύσκολο να αδράξεις το χέρι κάποιου όταν το έχει υψωμένο στον ουρανό για να παραδοθεί.
Ας μη γίνεις μάγος, εφόσον μπορείς να μαγεύεις.
Αποστολή από: pugman στις Νοέμβριος 13, 2016, 00:26:14 πμ
Αυτό όμως που με απογοητεύει περισσότερο είναι οτι στον καλλιτεχνικό κόσμο "φεύγουν" αξιολογοι άνθρωποι με παρακαταθήκη κ δεν βλέπω άξιους αντικαταστάτες. Φτωχαίνει το καλλιτεχνικό στερέωμα κ η εφήμερη δόξα βασιλεύει. Fast food καταστάσεις...
Send using Tapatalk
Αποστολή από: STF στις Νοέμβριος 13, 2016, 00:37:33 πμ
Γιώργο ευχαριστούμε πολύ για την ανάρτηση με τα αποφθευγματά του. Το τραγουδι dance me to the end of love το πρωτάκουσα ένα βράδυ ξαπλωμένος στο κρεβάτι μου με ακουστικά απο ένα τρανζίστοράκι. Τότε (1984) υπήρχαν μόνο οι κρατικοι ραδιοσταθμοί κ οι ερασιτέχνες-πειρατές. Εγω λοιπόν λατρευα να ακούω τους "πειρατές" οχι μόνο για τα προγραμματα που έκαναν αλλά κυρίως για τις βραδυνές τους συζητήσεις. Έτσι λοιπόν ένα βραδυ με το ραδιοφωνάκι στο κρεβάτι κ τα ακουστικά ακούω τον "πειρατή" να λέει αν βρείτε ποιός είναι ο τραγουδιστής θα σας κάνω κάποιο δώρο ή κάτι τέτοιο τελοσπάντων. Παίζει λοιπόν το τραγούδι κ μένω εκστασιασμένος... 14 ετών κ τι να καταλάβω... όμως η φωνή κ η μουσική μου αρκούσε... Απο τότε τον παρακολουθούσα... όσο γινόταν... Με θλίβει ο θάνατος του όμως είναι το πιο σίγουρο πράγμα που υπάρχει... το τέλος.
Αυτό όμως που με απογοητεύει περισσότερο είναι οτι στον καλλιτεχνικό κόσμο "φεύγουν" αξιολογοι άνθρωποι με παρακαταθήκη κ δεν βλέπω άξιους αντικαταστάτες. Φτωχαίνει το καλλιτεχνικό στερέωμα κ η εφήμερη δόξα βασιλεύει. Fast food καταστάσεις...
Send using Tapatalk
Αντώνη, το βλέπω αλλιώς και δεν στεναχωριέμαι, γιατί καλλιτέχνες σαν τον Cohen "ζούνε" για πάντα!