Δεν έχω διαβάσει το βιβλίο του αείμνηστου Μαρή. Πάντως σκηνοθετικά η ταινία ''Εγκλημα στο Κολωνάκι'', αν και συμπαθέστατη ως φιλμ νουαρ, είχε ένα τεράστιο φάουλ. Ο Καρνέζης σκούπισε το κηροπήγιο με το

οποίο σκότωσε τον Καυτατζόγλου, για να μην υπάρχουν τα δαχτυλικά του αποτυπώματα και μετά θέλοντας να παρουσιάσει το θύμα, ως να ήταν ο ίδιος, του φόρεσε τα ρούχα του, το ρολόι του, το δαχτυλίδι του

και κυρίως του παραμόρφωσε το πρόσωπο με τα αλλεπάλληλα χτυπήματα. Και όλα αυτά για να παρουσιάσει τον νεκρό Καυτατζόγλου, ότι ήταν ο Καρνέζης. Και τα δαχτυλικά αποτυπώματα του θύματος, που δεν

θα ταίριαζαν μ΄ αυτά του Καρνέζη, οεο;

Πολύ καλή παρατήρηση. Επίσης, από την σειρά που γυρίστηκε πριν περίπου 20 χρόνια με τον Ιεροκλή Μιχαηλίδη ως Μπέκα, θυμάμαι ότι υπήρχε και άλλο επεισόδιο με το ιδιο τρικ παραπλάνησης της παραμόρφωσης του προσώπου.

Του Μπέκα το ρολόι ήταν. 

https://youtube.com/clip/Ugkxwe8qMHL7HoLQCgU4SVM-tcb-ak4nY_Ev?si=QcLkK5zNgIv7Mqm0

Καλά ! Στην ταινια φαίνεται έτσι, αλλά, μπορεί να είναι και του .........κομπάρσου. 

Στην ταινία, δείχνουν την σκηνή, που βλέπει το ρολόι μεν, αλλά................

Εχουν τραβήξει μια σκηνή με ένα χέρι και ένα ρολόι, που μοντάρεται στην τελικη ταινία.



Μία ταινία, αποτελείται από σκηνές, που γυρίζονται σε διαφορετικές ώρες / ημέρες / περιοχές / συνθήκες, κλπ. προκειμένου να επιτυχουν τις καλύτερες συνθήκες φωτισμού / απόδοσης / αληθοφάνειας κλπ.

Μετά, βάσει του σεναρίου, στήνεται το σκηνικό και " Κλακέτα, κάμερα, πάμε!" γυρνάμε τα "σπονδυλωτά μέρη" .

Στο τέλος, βλέπουμε τις λήψεις, ελεγχουμε την ποιότητα / απρόοπτα – όλα είναι μέσα στο πρόγραμμα!

Και αν χρειάζεται, ξαναγυρνάμε την σκηνή. Η ταινία παίρνει σιγά σιγά μορφή.

Οταν ολοκληρωθούν τα γυρίσματα σειρά έχει το μοντάζ.

Βάσει του σεναρίου, μοντάρουν την τελική μορφή.

Αν κάποιος είναι παρατηρητικός, βλέπει τις "αστοχίες". Παραδείγματα ΠΟΛΛΑ !

πχ στις Ελληνικές ταινίες, Η δε γυνη να φοβείται τον ανδρα, Ο στριγγλος που έγινε αρνάκι, έχει τόοοοοοοοσα σφάλματα, που απορείς !

Αλλά, όταν γυρίζεις τις σκηνές, σε άλλο τόπο, άλλο χρόνο, και οι συνθήκες διαφοροποιούνται, τι να κάνεις ? 

Δεν έχω διαβάσει το βιβλίο του αείμνηστου Μαρή. Πάντως σκηνοθετικά η ταινία ''Εγκλημα στο Κολωνάκι'', αν και συμπαθέστατη ως φιλμ νουαρ, είχε ένα τεράστιο φάουλ.

Spoiler alert! Κάποιος να το κρύψει, μήπως και θέλει να δει κανείς την ταινία!

(Κάντε κλικ εδώ να εμφανιστεί η φωτογραφία.)

Οι περισσότερες κάσες ήταν ορειχάλκινες, με  μεγάλο ποσοστό χαλκού για εύκολη μεταλλουργική κατεργασία, και από πάνω επινικέλωση ή χρωμίωση. Η οποία έφευγε με τα χρόνια, και με τον ιδρώτα, λόγω βασικού υλικού, έκανε οξείδια και το χέρι ..........πρασίνιζε, με αποτέλεσμα ΚΑΙ δερματικά εξανθήματα.

Αργότερα, βάζανε καπάκι ανοξείδωτο, και σημειωνόταν ως Stainless steel back !

Οπότε, ένα τέτοιο λουράκι, θεωρητικά απέτρεπε την επαφή της κάσας με το δέρμα.

Εζησα όμως, χάλκινα βραχιόλια, τα Sabona, of London, που  τα φορούσαν άνθρωποι με ρευματικά, γιατί ......ανακούφιζαν. Κι είχαν πράσινους καρπούς. Γιατρέ, τι άποψη έχεις?

Τι μου θύμισες τώρα ...

Το 1999 βρέθηκα στο αεροδρόμιο του Johannesburg και χαζεύοντας στα duty free αποφάσισα να αγοράσω ένα ρολόι που μου κέντρισε το ενδιαφέρον. Ήταν ένα Pulsar Chronograph-Alarm, Date, Quartz Japan movement.

Άρχισα να το φορά καθημερινά, καινούργιο απόκτημα γαρ, και από τον επόμενο χρόνο άρχισε να μειώνεται .... το σώμα της κάσας !!!

Το έβγαλα αμέσως για να προστατεύσω τον καρπό μου.

Δεν μου έχει συμβεί σε κανένα άλλο από τα ρολόγια που πέρασαν από τα χέρια μου.

(Κάντε κλικ εδώ να εμφανιστεί η φωτογραφία.)

Οι περισσότερες κάσες ήταν ορειχάλκινες, με  μεγάλο ποσοστό χαλκού για εύκολη μεταλλουργική κατεργασία, και από πάνω επινικέλωση ή χρωμίωση. Η οποία έφευγε με τα χρόνια, και με τον ιδρώτα, λόγω βασικού υλικού, έκανε οξείδια και το χέρι ..........πρασίνιζε, με αποτέλεσμα ΚΑΙ δερματικά εξανθήματα.

Αργότερα, βάζανε καπάκι ανοξείδωτο, και σημειωνόταν ως Stainless steel back !

Οπότε, ένα τέτοιο λουράκι, θεωρητικά απέτρεπε την επαφή της κάσας με το δέρμα.

Εζησα όμως, χάλκινα βραχιόλια, τα Sabona, of London, που  τα φορούσαν άνθρωποι με ρευματικά, γιατί ......ανακούφιζαν. Κι είχαν πράσινους καρπούς. Γιατρέ, τι άποψη έχεις?

Έχεις απόλυτο δίκιο. Δεν είναι βέβαια της ειδικότητάς μου αυτό, αλλά ίσως να μην ήταν ο χαλκός, που μετά το λιώσιμο της επιμετάλλωσης, θορυβωδώς έκανε την εμφάνισή του, με πρασίνισμα του δέρματος,

αυτός που προκαλούσε και την δερματίτιδα. Και το χρώμιο και το νικέλιο που έμπαιναν με επιμετάλλωση, πάνω στις κάσες από brass (ορείχαλκος), ήταν ικανά να προκαλέσουν δερματίτιδα εξ επαφής.

Στην οδοντιατρική πάντως, το νικέλιο που περιέχεται στο ατσάλι, που χρησιμοποιείται στον σκελετό των μεταλλοκεραμικών στεφανών και γεφυρών, μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα και μάλιστα πιο πολύ

στις γυναίκες. Εγώ γι αυτόν τον λόγο χρησιμοποιούσα (ναι, δεν είσαι πλέον ο μόνος συνταξιούχος εδώ  ,  μετά από έναν τραυματισμό στο δεξιό χέρι, βγήκα σε πρόωρη σύνταξη και από την οδοντιατρική και

από το μαστόρεμα των ρολογιών, όμως άρχισα να νιώθω καλύτερα το χέρι μου και έχω παραγγείλει ωρολογιακό υλικό για μαστόρεμα  ), χρησιμοποιούσα επαναλαμβάνω, ένα ημιπολύτιμο μέταλλο,

πανάκριβο, αλλά ποτέ δεν είχα θέματα, το παλλάδιο. Αυτό που γράφεις για τον χαλκό και τα ρευματικά, το έχω ακούσει κι εγώ, μιλάμε βέβαια για αυτοάνοσο νόσημα, δεν μπορώ να ξέρω. Η καημένη η γιαγιά

μου είχε και είχε υποστεί τα πάνδεινα. Οι αντιμικροβιακές βέβαια ιδιότητες του χαλκού είναι αναμφισβήτητες.

Μακάρι να έκοβε την βραδυνή και ας έμενε μόνο με την πρωϊνή. Ίσως και να ηρεμούσαμε λιγάκι. 

Certina φορουσε .
Τα eco drive υπηρχαν και τοτε απλως τα χρησιμοποιουσαν οι μυστικες υπηρεσιες.

Θα ξεχάσουμε μήπως τον Παπαγιαννοπουλο με το smp 300?

Το φόραγε ο Παπαγιαννοπουλος σε ταινία?

Ναι ρε Τζωρτζ, τι δεν καταλαβαίνεις; Είναι το πρώτο Eco-drive Springdrive και στην Ελλάδα το φόρεσε πρώτος ο Παπαγιαννόπουλος.

Το φόραγε ο Παπαγιαννοπουλος σε ταινία?

..................
Αυτό που κάνει εντύπωση είναι το ........λουράκι. Και δεν φαίνεται δερμάτινο ( ραφές ). Και πολύ εύκαμπτο. Τι υλικό να είναι ? Εχω μια άποψη.
..................

Εδώ, δεν είδα απόψεις.

Το μικρό πάχος, η ελαστικότητα και η όλη μορφή συν την λεία επιφάνεια, με κανει να σκέφτομι ότι είναι βινύλιο.

Ενα υλικό, που είναι στις δόξες του εκείνες τις εποχές, με πολλές "πρωτοποριακές" χρήσεις.

Αλλες απόψεις ?

Νομίζω ότι διακρίνω το κλασικό logo της Venus στο 1ο ρολόι, που ήταν της μόδας την εποχή εκείνη.

Δεν θυμάμαι αν το 1ο δικό μου Venus είχε το δείκτη των δευτερολέπτων κάτω.

Δεν έχεις άδικο, και εγώ αυτό σκεφτηκα, μια και τα παλαιότερα VENUS, είχαν το "σήμα" καμπυλωτό από πάνω.

Μετά, το έκαναν ίσιο, αλλά βάλανε την "γυμνή" από πάνω του. Εως τότε, τα ήθη της εποχής δεν το επέτρεπαν.

Φαντάσου στις Αραβικες χώρες 

Πάντως, τα κλασικά μοντέλα, δεκαετιών 50, είχαν το μικρό dial από κάτω. Ειπαμε γιατί.

The first Spring Drive watch was the limited edition Seiko SBWA001, released in 1999

Eco drive ειναι σιγουρα.

Μάλλον springdrive.

Είδα και εγώ την ταινία, μερικως, την έβλεπε η κυρία, και ξαφνικά βλέπω το του Μπάρκουλη !

Λέω Rolex !

Εψαξα όλα τα σάϊτ με παληές ταινίες, μεχρι που την βρήκα σε "ελεύθερη θέαση".

Και συγκεντρώθηκα μόνο σε αυτό είχα δει, με γρήγορο ψάξιμο. Το άλλο, δεν το είχα δεί.

Οπότε, το "Rolex", δεν ήταν τελικά Rolex, παρότι εκείνη την εποχή υπήρχαν με τέτοιους δείκτες. Αλλά, η κορώνα δεν είναι σωστή. Οπότε, δεν έχω άποψη.

Αλλά είναι μεταπολεμικο σχέδιο, σε αντίθεση με το πρώτο, που είναι προπολεμικό, και ακολουθεί τα τότε πρότυπα, το μικρό dial υπάρχει για να βεβαιώνει τον φέροντα ότι ακόμα ...........λειτουργεί.  Μάρκα ? Οιαδήποτε της εποχής, δεν έχω άποψη.

Αυτό που κάνει εντύπωση είναι το ........λουράκι. Και δεν φαίνεται δερμάτινο ( ραφές ). Και πολύ εύκαμπτο. Τι υλικό να είναι ? Εχω μια άποψη.

Και σχολιάζω και το τριμμενο σακκάκι. Τι ρόλο έπαιζε ο Νιονιος ? Δικαιολογεί την εμφάνιση ?

Το τριμμένο σακάκι του Παπαγιανόπουλου δε δικαιολογείται απ' το ρόλο, πράγματι...