Καλησπέρα,
@baller !
Ωραίο θέμα, και όντως καλή ευκαιρία για καλοκαιρινή φιλοσοφική αναζήτηση. Όμορφο το άρθρο και ίσως να έχει δίκιο ως το πώς προχωρούν οι χρονικές ανάγκες μας μέσα στην καθημερινότητα, σε κάποια σημεία βεβαια, προσωπικά, διαφωνώ. Μάλλον, το κινητό τηλέφωνο θα έπρεπε να είναι ως ξεχωριστό πρόβλημα και όχι απόσπαση χρονικού σημείου, κάπως έτσι το βλέπω εγώ.
Πρακτικά τώρα, προσωπικά πάντα, δυστυχώς, και ξανά δυστυχώς, το κινητό είναι προέκταση του χεριού μου εδώ και πολλά χρόνια, δεν μπορώ να κάνω διαφορετικά, δεν είναι μόνο για απλή επικοινωνία ή για όποια αποχαύνωση, (κάτι παρόμοιο αλλά παροδικό είχα και έχω με smartwatch). Την πρώτη ώρα που θα αναζητήσω όταν σηκωθώ θα είναι πάντα από την οθόνη κινητού, λόγω δυσκολίας όρασης βλέπω μόνο από το κινητό την ψηφιακή ένδειξη που καταλαμβάνει ολόκληρη την οθόνη του, δεν μπορώ να διαβάσω καμία άλλη, ούτε χειρός, ούτε κομοδίνου, ούτε καμία άλλη φωτεινή ένδειξη ώρας. Κατόπιν, μέσα στη μέρα κοιτάζω χειρός ή ανεπαίσθητα το κινητό.
Γενικότερα, μάλλον είμαι συχνὰ αφηρημένος και είτε το ρολόι κοιτάξω είτε το κινητό, πολλές πολλές φορές με έχω πιάσει να μην καταλαβαίνω τι κοίταξα…, και ξανακοιτάζω.
Έπεσα σήμερα σε αυτό το ενδιαφέρον άρθρο το οποίο ίσως μπορεί να σταθεί αφορμή για να φιλοσοφήσουμε λίγο: Σύμφωνα με την ψυχολογία, τα άτομα που βλέπουν την ώρα στο κινητό τους αντί να φορούν ρολόι ενδέχεται να αντιλαμβάνονται διαφορετικά τα χρονικά ερεθίσματα
Η βασική διαφορά όταν φοράει κανείς ρολόι ή βλέπει την ώρα από το κινητό του ή smartphone είναι η προφανής:
Και παρακάτω γράφει:
Προσωπικά, κοιτούσα την ώρα από το κινητό και δε φορούσα ποτέ ρολόι. Με θυμάμαι παιδί, γύρω στα 10, που παίζαμε μπάλα σε πλατείες, να κοιτάω ποιος ενήλικας έχει ρολόι γύρω μου για να τον ρωτήσω την ώρα, μην ξεχαστώ και γυρίσω σπίτι αργά. Μέχρι που, πριν από 2-3 χρόνια, σκέφτηκα ότι θα προτιμούσα να μην κοιτάζω το κινητό μου λιγότερο. Κάτι επίσης που μου συνέβαινε (και φαντάζομαι ότι συμβαίνει σε πολλούς) είναι πως μου αποσπούσε την προσοχή η οθόνη και ξέχναγα κατευθείαν την ώρα που έβλεπε, οπότε πολλές φορές αναγκαζόμουν να την ξαναδώ. Με το ρολόι στον καρπό πλέον έχω καλύτερη αντίληψη του χρόνου.
