Στάλθηκε από: Beastaras
« στις: Σήμερα στις 22:10:58 »Ειλικρινά δεν ξέρω ποιο θα ήταν το τελευταίο μου ρολόι, ξέρω όμως ότι δεν θα ήταν σίγουρα κάποιο Rolex..😜
Στάλθηκε από: Giorgos_I
« στις: Σήμερα στις 20:39:18 »Δεν ξερω τι λετε,εγω το 2531.80 μπορω να το φοραω για παντα χωρίς να μου λείπει κανένα αλλο ρολοι.
Δεν σε πιστεύω !
Στάλθηκε από: Giorgos_I
« στις: Σήμερα στις 20:37:56 »Για όποιον μπορεί οικονομικά,ένα submariner είναι το ιδανικό κλείσιμο της διαδρομής του με τα ρολόγια.
Ο,τι πιο iconic
Κλείσιμο της .........διαδρομής. Συμφωνώ. Με διαφοροποιήσεις.
Αλλά, 25-30-35-40 χρόνια, ΠΡΙΝ το άλλο ..........κλείσιμο.
Ενα Rolex, όπως και κάποιες άλλες εξ ίσου σημαντικές σε παρουσία - ποιότητα - διαχρονικότητα μάρκες, που κοστιζουν και κάποια λεφτά, να πώ ΑΡ, να πω ΡΡ, να πω VC, δεν τις αποκτάς στα 60-70-80. Γιατί τότε δεν τα αποκτάς για εσένα, αλλά για τους ......απογόνους.
Δεν προλαβαίνεις να τα χαρείς, να ζήσεις την ποιότητα, να τα "λιώσεις" από την χρήση.
Αν τα παίρνεις στα 60-70-80, για να ικανοποιήσεις τις .....τελευταίες σου επιθυμίες,
, ή για να αποδείξεις ότι τα .....κατάφερες στην ζωή. , ΜΕΓΑ λάθος. ΚΑι τζάμπα τα λεφτά.Ειμαι της άποψης, ότι ένα "καλό" πρέπει να αγοράζεται σχετικά νωρίς, στα 25 - 30 - 35 άντε βία 40. Για να έχεις χρόνο μαζί του.
Και θα πεί κάποιος. "Ρε φίλε, εγώ προτιμώ τα Casio". Δεκτόν !
.gif){kind=small}
Αλλος θα πεί "Εγώ τα SEIKO". Και αυτό δεκτόν !
Αλλά θα είναι το τελευταίο, του κλεισίματος της διαδρομής ? Δεν θα μπεί ο Σατανάς να σου ζητήσει κάτι άλλο ......μετά ?
Μόνον ο κάθε ένας ξέρει τι σκέφτεται.
Αλλά βάσει ιστορίας, οι "άρρωστοι" σαν και εμάς, ΠΑΝΤΑ θα θέλουν ...................άλλο ένα 
Στάλθηκε από: Badass Gentleman
« στις: Σήμερα στις 17:36:13 »Δεν ξερω τι λετε,εγω το 2531.80 μπορω να το φοραω για παντα χωρίς να μου λείπει κανένα αλλο ρολοι.
Στάλθηκε από: Bonorov
« στις: Σήμερα στις 00:35:02 »Για όποιον μπορεί οικονομικά,ένα submariner είναι το ιδανικό κλείσιμο της διαδρομής του με τα ρολόγια.
Ο,τι πιο iconic
Ο,τι πιο iconic
Στάλθηκε από: trelovet
« στις: Ιούνιος 30, 2026, 23:58:00 μμ »Το τέλος δεν είναι δεδομένο , πώς να ξερω πότε έρχεται ?
Στα 80 ας πούμε ? να μπώ στη διαδικασία να σκεφτομαι ? Κι αν ζησω 90 ? Στα 10 χρόνια θα παρω 20 ρολόγια
Στο κιβουρι δεν θελω κανενα ρολόι , θέλω να τα αφησω όλα στον γιό μου . Ελπίζω να τα αγαπήσει όπως εγώ
Πάντως δεν μπορω να φανταστω τον εαυτό μου ακόμα και στα 90 να φοράω το ίδιο ρολόι πάνω από 2 μέρες
Στα 80 ας πούμε ? να μπώ στη διαδικασία να σκεφτομαι ? Κι αν ζησω 90 ? Στα 10 χρόνια θα παρω 20 ρολόγια
Στο κιβουρι δεν θελω κανενα ρολόι , θέλω να τα αφησω όλα στον γιό μου . Ελπίζω να τα αγαπήσει όπως εγώ
Πάντως δεν μπορω να φανταστω τον εαυτό μου ακόμα και στα 90 να φοράω το ίδιο ρολόι πάνω από 2 μέρες
Στάλθηκε από: CyanBlue
« στις: Ιούνιος 30, 2026, 22:21:36 μμ »Ένα Rolex είναι ιδανικό για εμένα και περνάει και στις επόμενες γενιές...!
Έχω πολλούς φίλους και γνωστούς που φορούν το Rolex του πατέρα τους.
Κι εγώ φορούσα κατά καιρούς το Seiko 5 (τέλη 70s) του πατέρα μου. Έχω ακόμα (κάπου) το Venus του παππού μου.
Δεν ξέρω αν σε 10 χρόνια από τώρα οι νέοι του τότε θα φορούν ρολόγια όπως τα εννοούμε σήμερα.
Κι αν κάποιος θα ήθελε να φορέσει την αντίκα αυτόματο - κουρδιστό των 50+ ετών δεν ξέρω αν θα μπορούσε ή θα πλήρωνε για να το σερβίρει... τότε.
Στάλθηκε από: Ef.orange
« στις: Ιούνιος 30, 2026, 21:59:30 μμ »[δεν είπα και καλησπέρα στους υπόλοιπους φίλους. Καλησπέρα!]
Πάντως, αγαπημένη μου σκέψη, ο ευγενικός παππούλης. Θυμάμαι αμέτρητες τέτοιες ιστορίες, μάλιστα, θα μου έκανε εντύπωση αν κάποιος δεν είχε ποτέ μία τέτοια εικόνα μπροστά του. Μία σύντομη που μου ήρθε τώρα στο μυαλό. Κάπου στο 2000, σε μία παλαιότερη γειτονιά, μία υπέροχη φυσιογνωμία, κατέβαινε δειλά στον δρόμο, είχε ένα αυτοκινητάκι του κουτιού, βιτρίνας. Ραδιοφωνάκι, 50 διαφορετικά πανάκια και γυάλιζε μέχρι και την τελευταία βίδα. Κυριακές έβγαζε την κυρία του βόλτα προς παραλία. Ατσαλάκωτος παππούλης και πάντα είχε έναν καλό λόγο για όλους, καλημέρα έλεγε και στον άγνωστο που θα περνούσε δίπλα του.
Πάντως, αγαπημένη μου σκέψη, ο ευγενικός παππούλης. Θυμάμαι αμέτρητες τέτοιες ιστορίες, μάλιστα, θα μου έκανε εντύπωση αν κάποιος δεν είχε ποτέ μία τέτοια εικόνα μπροστά του. Μία σύντομη που μου ήρθε τώρα στο μυαλό. Κάπου στο 2000, σε μία παλαιότερη γειτονιά, μία υπέροχη φυσιογνωμία, κατέβαινε δειλά στον δρόμο, είχε ένα αυτοκινητάκι του κουτιού, βιτρίνας. Ραδιοφωνάκι, 50 διαφορετικά πανάκια και γυάλιζε μέχρι και την τελευταία βίδα. Κυριακές έβγαζε την κυρία του βόλτα προς παραλία. Ατσαλάκωτος παππούλης και πάντα είχε έναν καλό λόγο για όλους, καλημέρα έλεγε και στον άγνωστο που θα περνούσε δίπλα του.
Στάλθηκε από: Wolf-
« στις: Ιούνιος 30, 2026, 21:58:27 μμ »Ειδικά το 16610 και το παλιό sd...!!
Στάλθηκε από: Wolf-
« στις: Ιούνιος 30, 2026, 21:53:56 μμ »Ένα Rolex είναι ιδανικό για εμένα και περνάει και στις επόμενες γενιές...!
Έχω πολλούς φίλους και γνωστούς που φορούν το Rolex του πατέρα τους.
Έχω πολλούς φίλους και γνωστούς που φορούν το Rolex του πατέρα τους.
Στάλθηκε από: Ef.orange
« στις: Ιούνιος 30, 2026, 21:48:42 μμ »Καλησπέρα, @Wolf- ! Ναι, αυτό! [δεν το εξήγησα καθαρά από την αρχή απ' ότι φαίνεται. Το παραπάνω παράδειγμα με τον ευγενικό παππούλη ήθελα να τονίσω. Αυτή η υπέροχη περίοδος που ελπίζουμε να έχουμε, ως ευτυχισμένα γεράματα, όταν πλέον έχεις γεμίσει το σακούλι με την όποια ωριμότητα. Δεν μιλάω κυριολεκτικά, είμαι στο κρεβάτι και το δρεπάνι σφυρίζει από πάνω μου...]
Ναι, αυτό! [δεν το εξήγησα καθαρά από την αρχή απ' ότι φαίνεται. Το παραπάνω παράδειγμα με τον ευγενικό παππούλη ήθελα να τονίσω. Αυτή η υπέροχη περίοδος που ελπίζουμε να έχουμε, ως ευτυχισμένα γεράματα, όταν πλέον έχεις γεμίσει το σακούλι με την όποια ωριμότητα. Δεν μιλάω κυριολεκτικά, είμαι στο κρεβάτι και το δρεπάνι σφυρίζει από πάνω μου...]Σαν τέλος λογικά εννοούμε το τελευταίο ρολόι... μετά απο ρολόγια και ρολόγια που πέρασαν απο τον καρπό μας...!
Στάλθηκε από: Wolf-
« στις: Ιούνιος 30, 2026, 21:41:48 μμ »Σαν τέλος λογικά εννοούμε το τελευταίο ρολόι... μετά απο ρολόγια και ρολόγια που πέρασαν απο τον καρπό μας...!
Στάλθηκε από: Badass Gentleman
« στις: Ιούνιος 30, 2026, 21:39:27 μμ »Αν ηξερα οτι ερχόταν το τελος(χτυπά ξυλο),το τελευταίο πράγμα που θα σκεφτόμουν θα ηταν τα ρολογια.
Στάλθηκε από: CyanBlue
« στις: Ιούνιος 30, 2026, 21:36:41 μμ »Ομολογώ πως το θέμα είναι άκρως φιλοσοφικό...
Το ερώτημα το έχω θέσει πολάκις στον εαυτό μου (κακό πράγμα το ταξίδι στις σκέψεις)
χωρίς να μου δώσει κίνητρο ο Crazy Watch Collector (που έχει έρθει διακοπές στην Κρήτη και έψαχνε ποιο ρολόι να πάρει μαζί).
Το θέμα είναι Α. Τι ρολόι θα αγοράζαμε ξέροντας πως έρχεται το... τέλος
ή Β. Αν αγοράζαμε ένα τελευταίο ρολόι και... τέλος, πάπαλα, κανένα αλλό.
Θα ξεκινήσω ανάποδα: Β. Ισως θα έρθει μια μέρα που θα βαρεθώ να ασχολούμαι (δεν το αποκλείω).
Ολοι περνάμε φάσεις με πράγματα (ή πρόσωπα) που μας ενθουσιάζουν και κάποια στιγμή εξασθενούν ή τελειώνουν.
Αν φτάσει αυτή η στιγμή, θα μείνω με κάτι βασικό - όπως ξεκίνησα. Πιθανά με ένα G-Shock DW-5600E.
Έχει ότι θέλω, δείχνει την ώρα με ακρίβεια και το φοράω χωρίς να αγχώνομαι, πραγματικά παντού.
Πάμε τώρα στο δύσκολο: Α. Δεν ξέρω υπό την πίεση του τέλους αν θα είχα διάθεση να σκεφτώ ένα τελευταίο ρολόι...
(ή οποιοδήποτε υλικό αγαθό). Αλλά αν ήταν έτσι, θα πήγαινα σε κάτι που είναι το υπέρτατο (για μένα). Ένα G-Shock MR-G Τιτάνιο.
Να προσθέσω ένα πράλληλο ερώτημα για σκέψη: Έχει σκεφθεί κανείς πως κάποια από τα ρολογάκια που έχουμε,
θα ζήσουν πολύ περισσότερο από εμάς; Και σε ποια χέρια άραγε θα καταλήξουν;
Το ερώτημα το έχω θέσει πολάκις στον εαυτό μου (κακό πράγμα το ταξίδι στις σκέψεις)
χωρίς να μου δώσει κίνητρο ο Crazy Watch Collector (που έχει έρθει διακοπές στην Κρήτη και έψαχνε ποιο ρολόι να πάρει μαζί).
Το θέμα είναι Α. Τι ρολόι θα αγοράζαμε ξέροντας πως έρχεται το... τέλος
ή Β. Αν αγοράζαμε ένα τελευταίο ρολόι και... τέλος, πάπαλα, κανένα αλλό.
Θα ξεκινήσω ανάποδα: Β. Ισως θα έρθει μια μέρα που θα βαρεθώ να ασχολούμαι (δεν το αποκλείω).
Ολοι περνάμε φάσεις με πράγματα (ή πρόσωπα) που μας ενθουσιάζουν και κάποια στιγμή εξασθενούν ή τελειώνουν.
Αν φτάσει αυτή η στιγμή, θα μείνω με κάτι βασικό - όπως ξεκίνησα. Πιθανά με ένα G-Shock DW-5600E.
Έχει ότι θέλω, δείχνει την ώρα με ακρίβεια και το φοράω χωρίς να αγχώνομαι, πραγματικά παντού.
Πάμε τώρα στο δύσκολο: Α. Δεν ξέρω υπό την πίεση του τέλους αν θα είχα διάθεση να σκεφτώ ένα τελευταίο ρολόι...
(ή οποιοδήποτε υλικό αγαθό). Αλλά αν ήταν έτσι, θα πήγαινα σε κάτι που είναι το υπέρτατο (για μένα). Ένα G-Shock MR-G Τιτάνιο.
Να προσθέσω ένα πράλληλο ερώτημα για σκέψη: Έχει σκεφθεί κανείς πως κάποια από τα ρολογάκια που έχουμε,
θα ζήσουν πολύ περισσότερο από εμάς; Και σε ποια χέρια άραγε θα καταλήξουν;
Στάλθηκε από: george_
« στις: Ιούνιος 30, 2026, 21:12:36 μμ »Pit,τα Rolex είναι φίλοι μας 😅
Στάλθηκε από: Ef.orange
« στις: Ιούνιος 30, 2026, 20:53:40 μμ »Αυτό ακριβώς! Ματαιότητα! Ήδη είμαστε στο πετσί του ρόλου, είμαι να πω καλύτερα για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις.
Για να καταλάβω...
Θες όταν νιώσεις το τέλος να πλησιάζει να αγοράσεις Rolex ή όταν αγοράσεις Rolex θα έρθει το τέλος σου;
(Κάντε κλικ εδώ να εμφανιστεί η φωτογραφία.)
Αααααα για αυτό ο κάτω παύλα με ρωτάει συνέχεια αν πήρα Rolex και πότε θα πάρω Rolex... Να φάτε έναν κουβά (ψάχνω για ιμότζι με σκατά για να μη γράψω σκατά και δεν έχει, κρίμα).
Στάλθηκε από: P.I.T.
« στις: Ιούνιος 30, 2026, 20:46:41 μμ »Για να καταλάβω...
Θες όταν νιώσεις το τέλος να πλησιάζει να αγοράσεις Rolex ή όταν αγοράσεις Rolex θα έρθει το τέλος σου;
Αααααα για αυτό ο κάτω παύλα με ρωτάει συνέχεια αν πήρα Rolex και πότε θα πάρω Rolex... Να φάτε έναν κουβά (ψάχνω για ιμότζι με σκατά για να μη γράψω σκατά και δεν έχει, κρίμα).
Θες όταν νιώσεις το τέλος να πλησιάζει να αγοράσεις Rolex ή όταν αγοράσεις Rolex θα έρθει το τέλος σου;
Αααααα για αυτό ο κάτω παύλα με ρωτάει συνέχεια αν πήρα Rolex και πότε θα πάρω Rolex... Να φάτε έναν κουβά (ψάχνω για ιμότζι με σκατά για να μη γράψω σκατά και δεν έχει, κρίμα).
Στάλθηκε από: Ef.orange
« στις: Ιούνιος 30, 2026, 19:58:37 μμ »Καλησπέρα, σε όλους τους φίλους! Το Τέλος, ως νόημα, μπορεί να γίνει και λίγο μακάβριο, το ξέρω, πάντα όμως, προσωπικά, το έβαζα στο νου ως κάτι θετικό, ως κάτι καλοδεχούμενο. Κάθε ηλικία είναι υπέροχη, κάθε στιγμή, κάθε μέρα, με όσα στραβά έχουμε μπροστά μας, εξάλλου όπως κι αν το φιλοσοφήσουμε, τα λάθη είναι το κλειδί της λογικής και της δημιουργίας, το υπέρτατο αγαθό δεν θα είχε σκοπό χωρίς το κακό της τέκνο, το φως χωρίς το σκοτάδι κ.ο.κ. Τι θέλω να πω. Έχετε παρατηρήσει ποτέ κάποιον αρκετά μεγάλο σε ηλικία; κάποιον συγγενή, γείτονα; πόσο περιποιημένος μπορεί να είναι, και πόσο περιποιητικός με τα πάντα είναι; μαγική εικόνα! Αν παρατηρήσουμε πιο προσεκτικά σε πολλές περιπτώσεις, το ρολόι στον γερασμένο καρπό είναι αψεγάδιαστο, κι ας είναι ίδιας ηλικίας με τον κάτοχο.
Η αφορμή για το νήμα ήταν ο παρακάτω τρελούτσικος βρετανός. Τυχαία είδα εχθές το παρακάτω βίντεο και ακόμα γελάω, μάλιστα, σύντομα διαπίστωσα πως πολλές αναφορές του πχ για μάρκες ή ρολόγια που εγώ επιλέγω ή αγαπώ, αυτός τα βάζει σε κατηγορία σκουπιδιών. Όμως, είδα και πολλά σωστά που λέει, σε μία σύντομη περιήγησή μου στο κανάλι του. Κάπου, λοιπόν, αναφέρει τις 5 βαθμίδες που ανεβαίνει κάποιος ρολογόφιλος, δηλαδή κάποιος μη φυσιολογικός άνθρωπος...
1. Στην αρχή αγοράζεις τα πάντα, 2. Κατόπιν αγοράζεις ό,τι είναι ιν, στη μόδα, πάλι κάνεις λάθη το ένα πίσω από το άλλο 3. πλέον είσαι ή πιστεύεις πως είσαι έμπειρος και αναγνωρίζεις κατηγορίες ρολογιών, εταιρείες, μεγέθη, βασικές λεπτομέρειες που κάνουν διαφορά, 4. σκέφτεσαι επενδυτικά. Αναγνωρίζεις πλέον αξίες, brand, ιστορία ωρολογοποιίας κλπ κλπ, και 5. Πλέον αγοράζεις για εσένα, χαρούμενος μέσα στην ωρολογιακή μοναξιά σου. Με συλλογή, ασφαλώς, αλλά, χαρούμενος!
https://www.youtube.com/watch?v=HQcio40JQK0
Εδώ βάζω ως 6. Ποιο θα ήταν το 1 για το τέλος; Προσωπικά πάντα, με τα μυαλά που κουβαλάω, θα έλεγα, κι ας με μισήσουν οι μισοί φίλοι: καλύτερο ρολόι στον πλανήτη Γη, Rolex. E, ένα τέτοιο θα ήθελα ως το 1, το τελευταίο ρολόι στον καρπό, ένα ρολόι για το τέλος (ε, ας βάλουν και τη συλλογή κοντά μου, οι συγγενείς...). Έχετε κάτι τέτοιο εσείς ως σκέψη;
Το Τέλος, ως νόημα, μπορεί να γίνει και λίγο μακάβριο, το ξέρω, πάντα όμως, προσωπικά, το έβαζα στο νου ως κάτι θετικό, ως κάτι καλοδεχούμενο. Κάθε ηλικία είναι υπέροχη, κάθε στιγμή, κάθε μέρα, με όσα στραβά έχουμε μπροστά μας, εξάλλου όπως κι αν το φιλοσοφήσουμε, τα λάθη είναι το κλειδί της λογικής και της δημιουργίας, το υπέρτατο αγαθό δεν θα είχε σκοπό χωρίς το κακό της τέκνο, το φως χωρίς το σκοτάδι κ.ο.κ. Τι θέλω να πω. Έχετε παρατηρήσει ποτέ κάποιον αρκετά μεγάλο σε ηλικία; κάποιον συγγενή, γείτονα; πόσο περιποιημένος μπορεί να είναι, και πόσο περιποιητικός με τα πάντα είναι; μαγική εικόνα! Αν παρατηρήσουμε πιο προσεκτικά σε πολλές περιπτώσεις, το ρολόι στον γερασμένο καρπό είναι αψεγάδιαστο, κι ας είναι ίδιας ηλικίας με τον κάτοχο. Η αφορμή για το νήμα ήταν ο παρακάτω τρελούτσικος βρετανός. Τυχαία είδα εχθές το παρακάτω βίντεο και ακόμα γελάω, μάλιστα, σύντομα διαπίστωσα πως πολλές αναφορές του πχ για μάρκες ή ρολόγια που εγώ επιλέγω ή αγαπώ, αυτός τα βάζει σε κατηγορία σκουπιδιών. Όμως, είδα και πολλά σωστά που λέει, σε μία σύντομη περιήγησή μου στο κανάλι του. Κάπου, λοιπόν, αναφέρει τις 5 βαθμίδες που ανεβαίνει κάποιος ρολογόφιλος, δηλαδή κάποιος μη φυσιολογικός άνθρωπος...
1. Στην αρχή αγοράζεις τα πάντα, 2. Κατόπιν αγοράζεις ό,τι είναι ιν, στη μόδα, πάλι κάνεις λάθη το ένα πίσω από το άλλο 3. πλέον είσαι ή πιστεύεις πως είσαι έμπειρος και αναγνωρίζεις κατηγορίες ρολογιών, εταιρείες, μεγέθη, βασικές λεπτομέρειες που κάνουν διαφορά, 4. σκέφτεσαι επενδυτικά. Αναγνωρίζεις πλέον αξίες, brand, ιστορία ωρολογοποιίας κλπ κλπ, και 5. Πλέον αγοράζεις για εσένα, χαρούμενος μέσα στην ωρολογιακή μοναξιά σου. Με συλλογή, ασφαλώς, αλλά, χαρούμενος!
https://www.youtube.com/watch?v=HQcio40JQK0
Εδώ βάζω ως 6. Ποιο θα ήταν το 1 για το τέλος; Προσωπικά πάντα, με τα μυαλά που κουβαλάω, θα έλεγα, κι ας με μισήσουν οι μισοί φίλοι: καλύτερο ρολόι στον πλανήτη Γη, Rolex. E, ένα τέτοιο θα ήθελα ως το 1, το τελευταίο ρολόι στον καρπό, ένα ρολόι για το τέλος (ε, ας βάλουν και τη συλλογή κοντά μου, οι συγγενείς...). Έχετε κάτι τέτοιο εσείς ως σκέψη;